ตอนที่ 280 โรคจิต
เขาต้องเป็นโรคจิตแน่ ๆ ไม่คิดว่าจะอยากจูบ
สำหรับฉีเซิ่งเทียนเรื่องแบบนี้เขาต้องเป็นคนเริ่มกระทำมาตลอด แต่เพียงกับหลินจือเซี๋ยวคนเดียวเท่านั้นที่ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ แต่ว่าตอนนี้…
……
หลินจือเซี๋ยวเบิกตากว้าง ไม่อยากจะเชื่อว่าตอนนี้ฉีเซิ่งเทียนกำลังจูบเธอ!
เธอกัดฟันขึ้นมาทันที ก่อนที่ใบหน้าจะย่นเข้าหากันเล็กน้อย
ตุบ! มือของหลินจือเซี๋ยวปัดเอกสารตกลงบนพื้น
หลังจากนั้นเธอก็ผลักเขาออกอย่างเต็มแรง ดวงตาของเธอจ้องมองไปที่เขา
ใครจะกล้าบอกว่านี่เขาบ้าไปแล้ว หรือว่าเธอกำลังฝันไปกันแน่?
ฉีเซิ่งเทียนจ้องมองไปที่ใบหน้าของเธอ ก่อนจะเผยสีหน้าที่โกรธขึ้นมา
ครั้งแรกที่ฉีเซิ่งเทียนหลุดขอบเขตความรับผิดชอบภายใต้สถานการณ์แบบนี้
หลินจือเซี๋ยวที่ยังคงตกตะลึงอยู่ก็พลันได้ยินเสียงฝีเท้าจากไกล ๆ เดินมา ร่างของฉีเซิ่งเทียนเองก็เดินผ่านเธอไป นี่จะไม่พูดแม้แต่สักคำงั้นเลยเหรอ?
นี่มันหมายความว่ายังไง?
เธอก้มตัวลงเก็บเอกสารที่ตกอยู่บนพื้น เมื่อยืดตัวขึ้นมา หน้าประตูก็ปรากฏเงาดำขึ้น เธอหันไปมองก็พบว่าเป็นฉีเซิ่งเทียนที่เดินกลับมา
“ผู้จัดการฉี……” เขาเดินออกไปแล้วจะกลับมาทำไม?
ขอโทษเหรอ? ถ้าหากเขาพูดอย่างจริงใจมากพอ เธอจะคิดพิจารณารับคำขอโทษจากเขา
หลินจือเซี๋ยวเงยหน้าขึ้นมองเขาและรอเขาเอ่ยคำขอโทษ
