“ต่อไปนี้อย่าไปยุ่งกับเธออีก” เฉาลี่เฟยพูดเพียงแค่ประโยคเดียว เพื่อจะได้ไม่ต้องพูดเรื่องเกี่ยวกับอันโหรวอีก
……
คลิปวิดีโอนั้นแน่นอนว่าจะโพสต์ออกไปอย่างง่ายดายไม่ได้ ตอนนี้จัดการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว เพียงรอแค่โอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น ตอนนี้ยิ่งสามารถก่อความวุ่นวายให้โอวหยางลี่ได้มากเท่าไหร่ก็จะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น
อันโหรวแวะไปที่บริษัทเพื่อให้คนตัดต่อวิดีโอให้ หลังจากนั้นถึงได้ขับรถกลับบ้าน ทันทีที่อยู่ด้านนอกเธอก็รู้สึกได้ทันทีว่าเธอต้องตายแน่ ๆ
ทำไมจิ่งเป่ยเฉินถึงได้กลับมาก่อนเธอกัน!
เธอบอกว่าจะรอเขา แต่ก็ไม่ได้รอ!
เธอเดินเข้าไปหาจิ่งเป่ยเฉินที่นั่งอยู่ที่โซฟา บนโต๊ะนั้นมีถ้วยชาร้อนอุ่น ๆ วางอยู่ บนตักของเขาก็มีโน้ตบุ๊กวางอยู่ นิ้วเรียวยาวของเขากำลังพิมพ์แป้นอย่างไม่รีบร้อน
เธอก้าวฝีเท้าเข้าไปหาอย่างเบา ๆ แต่ยังไม่ทันจะเดินเข้าไปถึงด้านหน้าเขาก็ได้ยินเสียงที่เย็นชาของเขาเอ่ยขึ้นว่า “ไปไหนมา?”
“ที่รัก….” เธอพูดเสียงออดอ้อน ก่อนจะหยิบถ้วยชาขึ้นมายื่นให้เขา “ที่รักดื่มชาก่อนนะ”
จิ่งเป่ยเฉินชำเลืองมองไปที่ถ้วยชาตรงหน้า ควันร้อนนั้นบดบังการมองเห็นของเขา เขาวางโน้ตบุ๊กลงและหันมามองเธอ “บอกมา”
[1] เหตุการณ์ร้าย ๆ ที่เกิดขึ้น แทนที่จะตามมาด้วยเรื่องดี แต่กลับเลวร้ายลงไปกว่าเดิม
[2] คนที่เรื่องมากมักจะสร้างความยุ่งยากให้ผู้อื่นเสมอ
