“ถ้าหากฉันจำไม่ผิด เหมือนว่าฉันจะยังไม่ได้บอกเธอต่อหน้าเลยนะว่าฉันชอบเขา ใครให้ภาพลวงตากับเธอว่าฉันจะแย่งเขาไป?” อันโหรวยิ้มอย่างเย็นชาและยื่นมือไปลากเก้าอี้มานั่งลงตรงข้ามเธอ
คิ้วของเธอนั้นเหมือนกับเหอเฉ่ามาก โดยเฉพาะใบหน้า รูปที่อยู่บนอินเทอร์เน็ตนั้นไม่ได้เห็นชัดเจนตั้งแต่แรก และถ้าหากดูจากรูปภาพโดยไม่มีวิดีโอประกอบแล้วยากมากที่จะดูว่ากำลังทำอะไรอยู่
แต่เธอขึ้นรถของโอวหยางลี่ และรูปภาพนั้นโอวหยางลี่ก็กอดเธอจริง ๆ แผนการโอวหยางกรุ๊ปของโอวหยางลี่ แม้ผู้คนมากมายต่างนอกใจจากคู่รัก แต่ก็ไม่ควรออกสื่ออย่างโจ่งแจ้งแบบนี้
เหอเหมียวมองเธออย่างเย็นชา ใบหน้าของเธอดูสวยและบริสุทธิ์ ตอนแรกที่เห็นข่าวในโลกอินเทอร์เน็ตไม่รู้สึกตัวเลย พอวันนี้ได้มองดูเธอในระยะที่ใกล้ขนาดนี้กลับรู้สึกถึงความอับอายและอัปยศ
ไม่เพียงแต่หน้าตาของเธอ แต่เพราะรูปร่างของเธอนั้นเผยถึงอารมณ์และนิสัย ซึ่งเธอเองนั้นไม่สามารถทำได้ ได้ยินมาว่าเธอคือผู้หญิงคนเดียวที่โอวหยางลี่ชอบ
“เธอไม่พูด ฉันก็รู้ เธอเป็นแฟนเก่าของเขา!” เหอเหมียวจ้องมองไปที่เธอ ความจริงแล้วตอนที่เธอเป็นอันอีหาน เธอก็เก็บซ่อนความรู้สึกกลัวเอาไว้เหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
ตอนนี้……กลับกลัวยิ่งกว่า
