ตอนที่ 270 นอนหลับอย่างมีเกียรติ
“งั้นฉันเข้าห้องเธอ”
“งั้นเข้าห้องของนายเถอะ…..” อันโหรวตอบอย่างไม่มีอำนาจ
บิ๊กบอสตอบสนองคำร้องขอ หากบอกว่าพอใจเธอก็พอใจ ดังนั้นเธอจึงหลับอย่างมีเกียรติ
เมื่อเธอตื่นขึ้นมาก็มีแค่เธอคนเดียวที่อยู่ในห้องรับรอง เธอก้มหน้าลงมองร่างกายที่มีรอยจูบทั้งบางและหนักหน่วงทั่วตัว ก่อนจะเลื่อนสายตามองไปที่ประตูห้องที่ปิดอยู่และลุกขึ้นจากเตียงอย่างยากลำบาก
ทันทีที่เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า ด้านในนั้นกลับมีแต่เสื้อผ้าของจิ่งเป่ยเฉิน
เธอที่เห็นเสื้อผ้าเหล่านั้นก็อดโมโหขึ้นมาไม่ได้ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับเสื้อผ้าของเขาไปมา
กริ๊ก!
อันโหรวก้มลงมองของที่หล่นลงมา สายตาของเธอนั้นนิ่งขึ้นมาทันที ก่อนจะก้มลงไปหยิบมันขึ้นมา
นี่มันจี้หยกสีเขียว จี้หยกอันนี้เป็นของเธอ!
เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ จำได้เพียงว่าตอนที่ตระกูลอันนั้นยังไม่ล่มสลายมันก็หายไปเสียแล้ว
หรือว่าจิ่งเป่ยเฉินเป็นคนเก็บมันได้?
แล้วทำไมเขาไม่คืนให้กับเธอ?
หรือว่าเขาไม่รู้ว่าจี้หยกนี้เป็นของเธอ?
ก็อาจจะเป็นไปได้ เพราะก่อนหน้านี้เธอแทบจะไม่ได้ใส่มันติดตัวสักเท่าไร หยิบออกมาใส่แค่หนึ่งครั้งก็หายไปเลย
แต่ว่าในตอนนี้เธอคงไม่สามารถที่จะเอาจี้หยกนี้ไปถามเขาว่าทำไมถึงไม่คืนเธอหรอกมั้ง
เธอคิดวนไปวนมาอยู่ว่าจะเอาจี้หยกนี้กลับไปวางที่เดิม แต่เธอก็ไม่รู้ว่ามันหล่นมาจากเสื้อตัวไหน
