ตอนที่ 268 คนที่รัก
“นานแล้ว” เมื่อมองดูปากที่อ้าค้างของพวกเขา จิ่งเป่ยเฉินจึงค่อย ๆ ปล่อยมือออกจากหูของอันโหรว “ไม่ตกใจใช่ไหม?”
“ฉันดูเป็นคนตกใจอะไรง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?” อันโหรวเหลือบมองไปที่หมินลี่ที่ตอนนี้เขากำลังขมวดคิ้วแน่น “แต่ว่าหลังจากนี้คุณช่วยเบาเสียงลงหน่อยสิ ถ้าเกิดทำให้คนที่รักของคุณตกใจขึ้นมาจะทำยังไง?”
“ผมไม่มีคนที่รักสักหน่อย!” แน่นอนว่าหมินลี่เอ่ยตอบอย่างที่ทุกคนเข้าใจกัน
อันโหรวถึงกับพูดไม่ออก ดูท่าคนคนนี้ไม่น่าจะมียาไหนรักษาได้แล้ว
ถังซือเถียนมองท่าทีของจิ่งเป่ยเฉินกับอันโหรว ภายในใจของเธอรู้สึกไม่สบอารมณ์เท่าไร ต่อให้อันอีหานจะเป็นอันโหรว แต่พี่เฉินยอมรับได้จริง ๆ เหรอที่เธอมีลูกสองคนแล้วแบบนั้น
“เดี๋ยวภายหลังก็มีเองแหละ เพราะงั้นคุณต้องรักษาบุคลิกของตัวเองไว้ให้ดีที่สุด ใครจะรู้ว่าความรักจะเข้ามาในชีวิตของคุณตอนไหน!” เธอคิดอยากจะแนะนำใครสักคน เพราะเธอเองก็หวั่น ๆ ว่าหูตัวเองจะหนวกขึ้นมาสักวัน
หมินลี่และจิ่งเป่ยเฉินมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน หลังจากนี้พวกเขาคงต้องได้พบกันอีกหลายครั้ง แต่ทุกครั้งเมื่อถึงเวลาแบบนี้จะให้จิ่งเป่ยเฉินมาปิดหูของเธอตลอดก็ไม่ใช่เรื่อง
“ก็ดูเหมือนจะมีเหตุผล แต่ผมไม่เห็นจะรู้สึกเลยว่าเสียงของตัวเองดังเกินไป!” หมินลี่เอ่ยพึมพำอยู่ในลำคอ ก่อนจะกวาดสายตามองไปที่คนอื่น ๆ ที่อยู่รอบ ๆ
