เมื่อก่อนเฉาลี่เฟยไม่ยอมให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน จนตอนนี้ก็ไม่ยอม
เฉาลี่เฟยได้ยินเธอพูดแบบนั้น ใบหน้าที่จอมปลอมของเธอก็เย็นชาขึ้นมาเล็กน้อย โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของลูกตัวเองเดินเข้ามา
ทันทีที่เหอเหมียวเห็นใบหน้าที่มืดครึ้มของโอวหยางลี่ที่เดินเข้ามา เธอก็รีบลุกขึ้นจากโซฟาทันที “พี่โอวหยางฉันท้องแล้วนะ ลูกของเรา”
เธอเอามือจับไปที่ท้องน้อย ๆ ของเธอ มืออีกข้างก็ถือใบตรวจครรภ์ขึ้นมาตรงหน้าเขา ก่อนจะยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย “พี่โอวหยาง!”
โอวหยางลี่หยิบใบตรวจครรภ์ของเธอขึ้นมาโดยไม่ได้อ่านมันเลยสักนิด เขาฉีกมันทิ้งและโยนลงไปในถังขยะด้านข้าง “จะเอาเท่าไร ฉันจะให้เธอเอง และหายไปจากชีวิตฉันซะ!”
เธอจ่ายเงินไปแพงเพื่อหลอกให้คนอื่นปลอมแปลงเอกสารนี้ขึ้นมา แต่จู่ ๆ เขากลับไม่ยอมดู หนำซ้ำยังทิ้งลงถังขยะอีก แต่คำพูดของเขาเมื่อกี้หมายความว่ายังไงกัน ทำไมถึงบอกให้หายไปจากชีวิต?
“พี่โอวหยาง นี่พี่ฟังที่ฉันพูดไม่ชัดเหรอ? ฉันบอกว่าฉันท้องกับพี่นะ ต่อจากนี้เราจะมีลูกตัวน้อย ๆ กันแล้ว! พี่ไม่ดีใจงั้นเหรอ?” เหอเหมียวมองไปที่โอวหยางลี่ด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
“ไปเอามันออก!” โอวหยางลี่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ก่อนจะมองไปที่เธออย่างเย็นชา เขาไม่ต้องการลูกในท้องของเหอเหมียว
