คนที่เขาชอบคือโหรวโหรว คนที่จะให้กำเนิดลูกเขาต้องเป็นโหรวโหรวคนเดียวเท่านั้น
“ฉันไม่ทำ!” เธอจับไปที่ท้องของเธอ ก่อนจะมองไปที่เฉาลี่เฟยด้วยสีหน้าที่โดนเอาเปรียบ “คุณน้า ดูพี่โอวหยางสิคะ จู่ ๆ ก็ไม่เอาเด็กคนนี้แล้ว”
เฉาลี่เฟยลุกขึ้นมากอดเหอเหมียวไว้ ก่อนจะจ้องไปที่โอวหยางลี่ “ลี่เอ๋อร์ นี่ลูกของลูกนะ ลูกไม่คิดจะรับผิดชอบ และไม่คิดเรื่องทายาทตระกูลโอวหยางในอนาคตเลยใช่ไหม?”
“แม่ เปล่าสักหน่อย โหรวโหรวกลับมาแล้ว! ต่อจากนี้พวกเราจะมีลูกด้วยกัน!” เขาจะให้ตระกูลโอวหยางไม่มีทายาทสืบต่อไปได้ยังไง ไม่มีทาง!
“ลูกกับยัยผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ แม่ไม่อนุญาต ตอนนี้เธอเองก็มีจิ่งเป่ยเฉินอยู่แล้ว และยังมีลูกสาวที่เป็นลูกครึ่งอีกต่างหาก แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไปหาเรื่องกับคนอื่นตอนอยู่ต่างประเทศแน่ ๆ ตระกูลจิ่งไม่ได้รังเกียจสะใภ้แบบนั้น แต่ตระกูลโอวหยางของเราไม่อนุญาตให้แต่งกับยัยผู้หญิงคนนั้นเด็ดขาด!” ทัศนคติของเฉาลี่เฟยนั้นมั่นคงมาก เธอไม่ยอมให้อันโหรวเข้ามาในตระกูลโอวหยางอย่างแน่นอน
เมื่อก่อนไม่ได้ ตอนนี้ก็ไม่ได้!
“แม่! นี่มันเป็นเรื่องของผมนะ เมื่อก่อนแม่บังคับผมก็ยอม ผมเชื่อฟังและยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก ตอนนี้ผมต้องการหย่ากับเหลียวเว่ย ผมต้องการอยู่กับอันโหรว!” เขาไม่ยอมแพ้เด็ดขาด
