“ถึงเปิดประตูก็ต้องส่งคุณไปโรงพยาบาลอยู่ดี ก็เลยเรียกรถพยาบาลมาให้เลยดีกว่า เรื่องของโหรวโหรวเป็นความคิดของบิ๊กบอส คุณมาหาฉันก็ไม่มีประโยชน์หรอก ถ้าคุณอยากได้ความคิดเห็นดี ๆ ก็ไปหาเขา อีกอย่างฉันมีงานเยอะแยะที่ต้องทำนะคะ ขอตัวค่ะ!” เธอก้มศีรษะลงเพื่อลอดแขนเขาออกไป แต่กลับถูกเขาขวางไว้อีกครั้ง
หัวของเธอชนเข้ากับเอวของเขา เธอรีบก้าวถอยหลังและยืดตัวขึ้นมา ไม่กล้าก้มศีรษะลงอีก ก่อนจะมองไปที่เขา “ผู้จัดการฉีฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะ”
“เรื่องของพี่สะใภ้ ฉันจะไม่เอามาคิดมาก แต่เรื่องที่เธอไม่ยอมเปิดประตูให้ฉันจนฉันตัวแข็งอยู่ทั้งคืน และคอของฉันพิการร้ายแรงมาก ต้องหาคนมารับใช้ปรนนิบัติ”
“ฉันจะช่วยคุณหาเอง!”
“ฉันหมายถึงเธอ!”
“ไม่ได้นะ” เธอไม่ได้โง่นะถึงจะไม่รู้ว่ากำลังเข้าปากเสือ การหยอกล้อสาว ๆ ของผู้จัดการฉีมีมากกว่าแขนทั้งสองข้างของเธอ ทักษะจีบสาวนั้นสุดเหวี่ยง!
“โอเค ฉันรับปาก” ประธานฉีไม่ได้จีบเธอเสียหน่อย ทุกอย่างล้วนคิดมากไปเท่านั้นเอง!
“หลินจือเซี๋ยว เธอนี่ดูไม่มีความคืบหน้าเลยนะ!” ฉีเซิงเทียนส่ายหน้าไปมาก่อนจะหมุนตัวกลับไป
ทำไมคำพูดนี้ฟังแล้วคุ้นหูจัง?
คล้ายกับว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉีเซิงเทียนพูดกับเธอแบบนี้
ช่างเถอะ ผู้จัดการฉีดูมีเมตตา เธอก็ควรจะตอบแทนบุญคุณเขาหน่อย
เธอเดินออกไปจากห้องทำงานของอันโหรวทันที
