ตอนที่ 257 สูญเสียการควบคุม
ไม่อย่างนั้นเธอคงจะสูญเสียการควบคุมไปอย่างช้า ๆ
เหลียวเว่ยที่เห็นเธอเดินเข้ามา เธอที่ยืนอยู่ทรุดล้มลงไปนั่งกับพื้นอีกครั้ง ก่อนจะมองเธอด้วยความหวาดกลัว “อันโหรว! เธอพูดจริงหรือเปล่า? ที่จะยอมปล่อยฉัน เธอพูดจริงเหรอ?”
“แน่นอนว่าเป็นความจริงอยู่แล้ว” เธอนั่งลงตรงข้ามเธออย่างไม่รีบร้อน ฉีเซิงเทียนเองก็นั่งลงหยิบมีดปอกผลไม้ขึ้นมาตั้งใจปอกแอปเปิลในมือ ดูเหมือนเรื่องที่พวกเขาคุยกัน เขาจะไม่เกี่ยวข้องด้วยเลยแม้แต่น้อย
“เธอดูใจดีจังเลยนะ” หากจะปล่อยเธอไปจริง ๆ ทำไมยังนั่งอยู่ตรงนี้อีกกัน?
“ฉันไม่ได้ใจดีขนาดนั้นอยู่แล้ว” เธอหันหน้าไปมอง สายตาจับจ้องไปที่โต๊ะตรงหน้าเธอ
ภายใต้แสงสลัว ๆ สิ่งที่อยู่บนโต๊ะนี้มีความหมายที่ชัดเจนในตัวเอง
สีหน้าของเหลียวเว่ยตอนนี้ดูหวาดกลัวมากกว่าเสแสร้ง เป็นฉากที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองจริง ๆ
เหลียวเว่ยมองไปที่อันโหรวอย่างไม่ละสายตา ในงานจัดแสดงนิทรรศการที่ได้เจอเธอในวันนั้นจนถึงวันนี้ เธอแทบจะไม่ได้นอนเลย เธอคิดมาตลอดว่าเธอแค่กลับมาดูงานเท่านั้น จนถึงตอนนี้แม้กระทั่งเงาของเธอก็หาไม่เจอ ที่แท้เธอก็ซ่อนตัวอย่างดีนี่เอง
อันอีหาน อันโหรว!
เปลี่ยนชื่อแล้วก็เปลี่ยนหน้าตา เสียงของเธอตอนนี้ยังคงเหมือนเมื่อก่อน เสียงที่ได้ยินนั้นไพเราะเหมือนสายน้ำในขุนเขาที่น่าฟัง แต่คำพูดแต่ละคำที่เธอเปล่งออกมานั้นแทบไม่อยากจะฟัง