ด้วยอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ จึงทำให้ทุกคนต้องกลับไปจนหมด ตอนนี้หลินจือเซี๋ยวอยู่เพื่อส่งลาแขกทุกคน ภายในใจก็หวังว่ามือของบิ๊กบอสจะไม่เป็นอะไรมาก
ในอีกด้านหนึ่ง อันโหรวตอนนี้กำลังถอดเสื้อของจิ่งเป่ยเฉินออกไปแขวนไว้ตรงราว ตลอดทางจิ่งเป่ยเฉินทำเพียงมองดูเธออย่างเงียบ ๆ ทำท่าทางราวกับว่าไม่เป็นอะไร แต่เธอก็ตอบกลับไปด้วยสีหน้าที่เย็นชา เสียเลือดเยอะซะขนาดนี้จะไม่เป็นอะไรที่ไหนกัน!
แพทย์ฉุกเฉินที่อยู่ในโรงแรมรีบมาหาพวกเขาในทันที ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นมาละก็ มีหวังพวกเขาได้ตายกันจริง ๆ แน่ที่ปล่อยให้ประธานจิ่งต้องบาดเจ็บในที่แห่งนี้
คุณหมอรีบลงมือทำความสะอาดแผล ก่อนจะทายาและพันด้วยผ้าพันแผลเอาไว้ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างประณีตราวกับไม่อยากให้เกิดข้อผิดพลาดใด ๆ ขึ้นอีกรอบ
อันโหรวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เฝ้าดูอย่างเงียบ ๆ เขานั่งอยู่บนโซฟาราวกับสิงโตที่เป็นจักรพรรดิ ไม่หวาดกลัวแม้กระทั่งการบาดเจ็บใด ๆ ทั้งสิ้น
หมอลุกขึ้นยืนและบอกกับเธอถึงอาการส่วนอื่น ๆ ที่ต้องเฝ้าระวัง ซึ่งเธอก็พยักหน้าตอบกลับ เมื่อหมอเก็บข้าวของทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินออกจากห้องไปพร้อมกับปิดประตูให้เสร็จสรรพ ทิ้งเอาไว้ก็แค่พวกเขาสองคน
ภายในห้องที่เงียบสงบ
“มานี่สิ!”
เธอมองไปที่ยาในมือ ไม่ได้สนใจแม้แต่คำพูดของเขา ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะกาแฟและหยิบแก้วน้ำขึ้นมารินน้ำใส่
