“ประธานจิ่ง นายหักเงินเดือนคนจัดไฟกับพิธีกรสองคนนี้ได้ไหม?” ตอนนี้เธอกลายเป็นจุดสนใจของทุก ๆ คนได้ยังไง ไม่เป็นจุดสนใจสิถึงจะเป็นคุณธรรมที่ดี
จิ่งเป่ยเฉินเคยฟังเธอที่ไหนกัน เขาก้มมาที่ข้างใบหูของเธอ “ทำตามความเห็นของผู้ชมเถอะ”
ความจริงแล้วไม่ต้องก็ได้ คำพูดของบิ๊กบอสสิถึงจะแสดงอำนาจมากที่สุด!
เมื่อริมฝีปากของทั้งคู่ใกล้จะสัมผัสกันนั้น ในหัวสมองของเธอก็นึกได้อยู่แค่สี่คำ ‘ได้ประโยชน์ส่วนรวมแต่เบียดเบียนตัวเองชัด ๆ’
“โอ โอ้…..”
“แลกลิ้น แลกลิ้นเลย!”
“หนึ่งนาที หนึ่งนาทีนี้อย่าปล่อยมือนะ!”
พวกเขากำลังเล่นละครอยู่หรือไง?
อันโหรวหลับตาสนิท ตัวของอันโหรวตอนนี้แนบชิดตัวเขา เธออดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปจับเสื้อสูทของเขา พลันได้ยินเสียงผู้คนที่นับถอยหลังอยู่นั้นก็รู้สึกว่าในหัวของเธอคล้ายจะเป็นลม
บิ๊กบอส คุณฟังเสียงของลูกน้องตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย?
“สาม สอง หนึ่ง……….” เลขสุดท้ายมันช่างยาวนานเหลือเกิน มันดังกึกก้องติดอยู่ในห้วงความคิดอยู่เป็นเวลานาน
เมื่อทั้งคู่ได้แยกออกจากกันแล้ว เธอหายใจหอบอยู่สักพัก ดวงตาที่เฉียบแหลมของเธอเป็นประกายเมื่อพบว่าหลินจือเซี๋ยวพูดว่า ‘หนึ่ง’ ดีมาก หลินจือเซี๋ยวเธอตายแน่!
“ประธานจิ่ง ดูเหมือนว่าฉันจะทุ่มเททำงานหนักแบบนี้ จะได้รางวัลอะไรนะ?” เธอรู้ว่าคนอื่นยังคงมองพวกเขาอยู่ ดังนั้นเธอจึงยื่นมือออกไปอย่างกล้าหาญ
