่วนอีกคนก็ยกขาของเธอขึ้นและรีบลากเดินไปยังสถานที่ที่เงียบ ๆ อย่างรวดเร็ว ตรอกซอยที่ร้างไร้ซึ่งผู้คน หากจะหาใครมาช่วยเธอก็คงไม่มี
“อั่ก………” ตัวเธอกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง เธอตะโกนเสียงดังสะท้อนไปทั่วพื้นที่ ในที่สุดผ้าที่ปากของเธอก็คลายออกมา “พวกแกเป็นใครกัน? ใครจ้างพวกแกมากันแน่? ปล่อยฉันนะ ถ้าปล่อย ฉันจะให้เงินพวกแกสิบเท่าไปเลย”
“ขอโทษด้วย คนคนนั้นบอกว่าถ้าหากคุณพูดแบบนั้น พวกเรากลับไปเธอก็จะให้เงินเราอีกยี่สิบเท่า เพราะงั้นเธอไม่ต้องห่วงไปหรอก! เราจะไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่ ๆ” เมื่อคนคนนั้นพูดจบก็เดินมาเตะที่ท้องของเธอ พร้อมกับใช้กำลังเตะเข้าไปอีกรอบอย่างรุนแรง
“อา………..” เธอตะโกนกู่ร้องอย่างปวดใจ
“ไม่นะ! ได้โปรด ขอร้อง อย่าทำแบบนี้!” เธอถอยหลังเพราะความเจ็บปวด แม้ตัวเธอจะเจ็บปวดและพยายามถอยมากแค่ไหน แต่เธอก็ไม่มีเรี่ยวแรงมากพอที่จะฝืนดันทุรัง ตัวของเธอค่อนข้างไร้กำลังจะต่อสู้ ไม่สามารถต่อกรกับชายที่อยู่ตรงหน้าทั้งสองคนนี้ได้เลย
“อา!” ชายอีกคนเตะเข้าไปที่ท้องน้อยของเธออีกครั้ง โดยเน้นที่จุดเดิมตามที่ได้รับสั่งมา ทุกอย่างล้วนแล้วทำอย่างมีเป้าหมายชัดเจน นั่นคือลูกของเธอนั่นเอง
นอกจากเธอแล้วมีแค่อันอีหานเท่านั้นที่รู้ว่าเธอท้อง นี่เธอใช้วิธีแบบนี้แก้แค้นจริง ๆ เหรอ!?
“อั่ก……………” น้ำตาเธอไหลรินออกมาจากดวงตา สายลมที่พัดมาในฤดูหนาวมีแค่น้ำตาของเธอที่อุ่น
ไม่เพียงแค่นั้น เธอเริ่มมีเลือดออกม
