ตอนที่ 245 ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องหย่าอย่างแน่นอน
เขาบอกกับเธอว่าจะไม่ทอดทิ้งอย่างแน่นอน พี่โอวหยางชอบเธอมากขนาดนี้ แล้วเหลียวเว่ยอะไรนั่น ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องหย่าอย่างแน่นอน
ตอนนี้ที่เมือง A ได้เข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว อากาศก็เริ่มเย็นลง ที่ด้านนอกก็มีลมหนาวพัดผ่านมาตรงหน้าต่าง
อันโหรวที่กำลังยืนอยู่ข้างในห้องตากลมอุ่น ๆ จากเครื่องทำความร้อน ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ทันทีว่าข้างนอกน่าจะอากาศหนาวเย็นแล้ว ไม่รู้เลยว่าลูกน้อยของเธอที่อยู่โรงเรียนอนุบาลจะเป็นหวัดบ้างหรือเปล่า
“คิดอะไรอยู่?” คนที่เซ็นชื่ออยู่ตรงหน้าเอ่ยถามขึ้น
เธอก้มหน้าลงมองไปยังตรงช่องเซ็นชื่อที่เขียนว่า ‘จิ่ง’ เธอก็ขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างไม่พอใจ “ประธานจิ่ง ช่วยเซ็นให้มันเสร็จในครั้งเดียวจะได้ไหม เข้าใจหรือเปล่า?”
ดวงตาที่ดูลึกลับของเขาค่อย ๆ หรี่ลงเล็กน้อย ก่อนที่มือขวาจะตวัดเซ็นใหม่อีกครั้ง พร้อมกับเอื้อมมืออีกข้างไปแตะที่ริมฝีปาก และพูดว่า “แบบนี้หรือเปล่าน้าา….”
“น้องสาวนายสิ! อย่าพูดแบบนั้นอีกนะ!” เธอกลัวคำว่า ‘น้าา’ ของเขาจริง ๆ น้ำเสียงพวกนี้มันช่างลึกซึ้งเสียจนทำให้ตกอยู่ในห้วงความคิดที่น่าประหลาด
เธอไม่คิดเลยว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นพวกชอบเล่นอารมณ์แบบนี้ด้วย ทั้งยังจดจำและนำมันมาล้อเลียนท่าทางของเธออีก!
“ในฐานะที่เป็นเลขา กล้าพูดกับเจ้านายแบบนี้ ไหนมาคุยกันหน่อยสิ! ต้องการบทลงโทษแบบไหนดี!” เขาเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะจ้องมองไปที่เธอ แต่ปา
