ริง ๆ
เขายิ้มขึ้นอีกครั้ง ร่างกายค่อย ๆ กดทับที่ตัวเธออย่างแนบแน่น พลางเอ่ยขึ้นมาอย่างเบา ๆ “ลูบต่อสิ!”
“นายลุกออกไปเลย!” เธอรู้สึกค่อนข้างหนักมากขึ้น
“ไม่ลุก” เขาชอบที่จะกดเธอแบบนี้ แถมท่ากดแบบนี้ก็ดีสำหรับตัวเธอด้วย
เพราะงั้นทำไมเธอถึงได้คิดจะหันกลับมาถามเขาแบบนี้กัน หาเรื่องให้ตัวเองถูกกินแล้ว!
ขณะที่เธอเริ่มรู้สึกตัว เสียงทุ้มต่ำของเขาก็ดังขึ้นข้าง ๆ หูของเธออีกครั้ง “หรือจะให้ฉันช่วยเธอ….ถอดออกดี”
“อาาา!! อย่านะ!” เธอถลึงตาใส่เขาอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่กลับไม่ช่วยอะไร
เธอเริ่มคำรามเสียงดังมากขึ้น แต่เสียงเหล่านั้นกลับไปยั่วยวนที่หูของเขาแทนเสียได้ “อืม…อย่า..หยุดสินะ”
จิ่งเป่ยเฉินไอ้บ้า คนสารเลว! วันๆ คิดแต่เรื่องเซ็กซ์!
วันต่อมาเมื่อตื่นนอน อันโหรวก็ดีใจจนอยากจะกอดจิ่งเป่ยเฉินและจูบสักฟอดสองฟอด เพราะประจำเดือนจะกลายเป็นผู้พิทักษ์เธอแล้ว
“วันนี้เป็นอะไรดูตื่นเต้นจัง” จิ่งเป่ยเฉินมองอันโหรวที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ
“ฉันตื่นเต้นตลอดทั้งสัปดาห์นั่นแหละ สามีขา อยากให้คุณทำต่ออยู่นะ แต่น่าเสียดายจริง ๆ นั่นแหละ” เธอมองเขาอย่างเห็นอกเห็นใจ แต่ดวงตาของเธอกลับแฝงไปด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้ ใบหน้าของจิ่งเป่ยเฉินกลับทะมึนลง ไร้ซึ่งคำพูดใด ๆ เอ่ยออกมา
เขาเกลียดประจำเดือนเสียจริง ๆ!
เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูทะมึนของเขา เธอก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น
