มากขึ้น เมื่อคืนคงทำเรื่องตื่นเต้นสุด ๆ สุดท้ายก็มาก่อนล่วงหน้าตั้งสองวัน
ช่างมาในเวลาที่เหมาะสมเสียจริง ๆ
ตอนนี้ยังเช้าอยู่ เธอจึงขึ้นมาที่เตียงอีกครั้ง ก่อนจะถูกเขาดึงแขนให้เข้ามาหา มือของเขาค่อย ๆ เอื้อมไปแตะที่ท้องน้อยของเธอและเอ่ยถามว่า “ปวดหรือเปล่า?”
“ไม่ปวด”
“อืม”
“ทำไมนายดูผิดหวังขนาดนั้นกัน?” เธอเหล่ตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะหมุนตัวไปมาในอ้อมแขนของเขาและมองเขาด้วยท่าทีหวาดหวั่น “จิ่งเป่ยเฉิน อย่าบอกนะว่าตอนนี้นายคิดว่าถ้าฉันปวด นายก็คิดจะดูแลฉัน หลังจากนี้ฉันจะได้รู้สึกขอบคุณนายอย่างนั้นเหรอ เพื่อที่จะไม่ได้ทอดทิ้งนายไปแล้ว ใช่ไหม?”
เขาสามารถพูดได้ด้วยเหรอว่าเขาคิดแบบนั้นจริง ๆ
