แน่นอนถ้าหากว่าได้ดูแลเธอ เขาก็ย่อมมีความสุข การที่ทำให้เธอไม่เจ็บปวด ไม่รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวหรืออึดอัด เขาก็ยิ่งมีความสุขมาก ๆ
แต่โหรวโหรวของเขานั้นช่างไม่แยแสเรื่องพวกนี้เลยสักนิด
ช่างดีเสียจริง ๆ
“ไม่ได้คิดเสียหน่อย!” เขาส่ายหน้าอย่างไม่ใส่ใจ
“จิ่งเป่ยเฉิน! นายหลอกฉัน! ปกตินายมักจะไม่เติมน้ำเสียงว่าหน่อยลงไปนี่ รู้สึกผิดงั้นเหรอ?” เธอรู้ว่าเขาต้องคิดแบบนั้นแน่ ๆ
ให้ตายสิสวรรค์ นี่เธอไปเจอสามีแบบนี้มาจากที่ไหนกันเนี่ย?
ไม่สิ เป็นสามีต่างหากที่มาหาเธอเอง
เมื่อครู่นี้เขาเอ่ยคำพูดแบบนั้นหรือเปล่านะ?
เขาไม่ได้สังเกตเห็นเลยจริง ๆ
“โหรวโหรว เธอนอนพักเถอะ งานบริษัทไม่ได้ยุ่งมาก ไม่ต้องไปบริษัทก็ได้” เขาโอบกอดเธอ ก่อนจะให้เธอหลับตาลง “อืม นอนสักเดี๋ยวละกัน”
