งขอบอกว่าห้องนิทรรศการนี้ยังไม่เปิดให้เข้าชมค่ะ”
“เธอหมายความว่ายังไง? ตอนที่ฉันเข้ามายังเห็นคนอื่นเดินเข้าออกอยู่เลย ตอนนี้ไม่เปิดแล้วอย่างนั้นเหรอ?” เขาไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “ถอยไป!”
“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ยังไม่เปิดจริง ๆ ค่ะ เพราะว่าสินค้าด้านในทุกชิ้นขายออกไปหมดแล้วค่ะ!” เธอพยักหน้าและคิดว่าเหตุผลนี้เป็นไหวพริบที่ดี
“ไม่เป็นไร ฉันไปดูตู้อื่นก็ได้ แต่ก็รู้สึกอะไรบางอย่าง” เขารู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้กำลังโกหกเขา เขาไม่ได้มีความอดทนที่จะเถียงกับเธอ และแค่มองเขาก็รู้ทุกอย่างแล้ว
อวี๋กุยห่าวผายมือไปอย่างตื่นเต้น แต่การกระทำแบบนี้กระตุ้นคนอื่นให้อยากเข้าไปชมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เป็นอันโหรวนั่นเอง เธอรีบเปิดอ่านข้อความอย่างตื่นเต้นทันที
ในนั้นเขียนว่าเธอได้ออกมาจากตรงนั้นแล้ว
เธอรู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที แต่ทันใดนั้นเธอก็แวบคิดถึงคำพูดโกหกที่เพิ่งพูดไป
ที่เธอพูดไปว่าขายหมดแล้ว ตอนนี้จะอธิบายยังไงดี?
“ฉันนึกออกแล้วค่ะ ของด้านในตอนนี้ได้เติมของแล้ว! ประธานฉีเชิญเข้าไปได้เลยค่ะ! ” อวี๋กุยห่าวรู้สึกขอบคุณพลังสมองของตัวเองอย่างรวดเร็ว
ฉีเซิงเทียนมองเธอด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย ก่อนจะเดินตามหลังเธอไป พร้อมกับเดินชมไปหนึ่งรอบ
อวี๋กุยห่าวที่เดินตามเขาอยู่ข้าง ๆ เผยสีหน้าที่ดูมีความสุขอยู่บนใบหน้า
ฉีเซิงเทียนเป็นคนฉลาด
