คิดเสียแล้ว?
ที่แท้ผู้หญิงคนนี้ก็เป็นสัตว์ที่ไม่แน่นอนนี่เอง
“งั้นฝากไปอวยพรเขาหน่อยละกันนะ” เธอยิ้มก่อนจะหมุนตัวเดินไปยังห้องจัดแสดงนิทรรศการ
ในสายตาของเธอไม่ได้สนใจเหลียวเว่ยเลยแม้แต่น้อย ณ เวลานี้เธอเป็นแขกที่มาเดินชมงาน เหลียวเว่ยที่โหวกเหวกโวยวายอยู่ด้านหน้าไม่ได้มีความหมายอะไรกับเธอเลยสักนิดเดียว และสักวันหนึ่งเป็นเธอนั่นแหละที่จะหัวเราะไม่ออก
เหลียวเว่ยถูกเธอไม่สนใจไยดีแบบนั้นก็รู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาเป็นอย่างมาก สายตาที่มองเธอรู้สึกได้ถึงความไม่สบายใจ เมื่อก่อนพวกเธอเคยเป็นเพื่อนสนิทกัน เธอย่อมรู้นิสัยของอันโหรวดี และรู้ว่าเธอนั้นไม่ใช่พวกที่จะปล่อยเธอไปง่าย ๆ แบบนี้
ยังไงซะเมื่อก่อนเธอเองก็เคยชอบโอวหยางลี่มาก ๆ หากตระกูลอันไม่ล่มสลายกระทันหันแบบนั้น เธอคงไม่ได้แต่งงานกับโอวหยางลี่อย่างแน่นอน
ตอนนี้เธอเองก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลเหลียวอีกแล้ว ถ้าหากไม่มีโอวหยางลี่ก็ยิ่งไม่ได้ใหญ่ ยิ่งตอนนี้ไม่สามารถออกจากตระกูลโอวหยางได้เลย ถึงแม้โอวหยางลี่จะมีผู้หญิงมากหน้าหลายตาก็ตาม เธอก็ไม่สนใจ แต่เรื่องนี้เธอไม่สนใจไม่ได้จริง ๆ
เธอมองแววตาที่มีเปลวไฟแห่งความเกลียดชังที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาของอันโหรว เธอไม่ควรจะกลับมาเลยจริง ๆ
อวี๋กุยห่าวมองพวกเธออย่างงุนงง แต่เธอก็ไม่เข้าใจสถานการณ์ เธอจึงเลือกที่จะไม่พูดอะไรเลยสักคำ
เธอคอยดูอย่างเงียบ ๆ และคอยช่วยเธอในตอนที่เธอต้องการก็ถือว่าเ
