ติ ใบหน้าที่ดูขาวเนียนของเธอนั้นดูไร้ซึ่งการแต่งเติมใด ๆ เธอยังคงสวยสดงดงามเหมือนกับดอกไม้ในโรงเรียนที่ยังคงดูบริสุทธิ์เฉกเช่นความทรงจำเมื่อวันวาน แต่เธอก็ได้สัมผัสถึงอารมณ์และความรู้สึกที่ดูเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมากนัก
เธอ…….
กลับมาแล้วเหรอ!
เมื่อครู่เธอเพิ่งดีใจที่อันอีหานนั้นไม่ใช่อันโหรว ส่วนอันโหรวก็คงไม่มีทางที่จะกลับมายังประเทศแน่ ๆ!
แต่แล้วทำไมกัน ทำไมเธอถึงได้มาปรากฏตัวขึ้นในที่แห่งนี้กัน?
ทั้งยังปรากฏตัวต่อหน้าเธออีก!
“คุณหนูอัน ไม่ได้พบกันตั้งนานเลยนะ” เหลียวเว่ยเดินเข้ามาหาเธอก่อน แต่แล้วยังไง ในเมื่อเธอกลับมาแล้ว เธอก็ไม่ได้หวาดกลัวเลยสักนิดเดียว
โอวหยางลี่ตอนนี้ยังคงเป็นสามีของเธออยู่ ส่วนจิ่งเป่ยเฉินที่เธอน่าจะพึ่งพาได้ก็มีผู้หญิงคนอื่นแล้ว เธอจะมีสิทธิ์อะไรที่จะมาหยิ่งผยองต่อหน้าเธอได้กัน
“อืม นานมากเลย ห้าปีกว่าได้แล้วสินะ!” อันโหรวยิ้ม ก่อนที่จะไม่สนใจตัวเธออีก พลางหันหลังเดินออกไปที่ตู้จัดแสดงผลิตภัณฑ์สร้อยคอ
เหลียวเว่ยเดินตามเธอมาข้างหน้า ก่อนจะก้มลงมองป้ายราคาที่ทำเครื่องหมายไว้ข้างบน ที่ด้านหลังเลขแปดมีศูนย์ห้าตัว ก่อนหน้านั้นอันโหรวสามารถซื้อของพวกนี้ได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้…?
//น้องเขาเรียกพี่หร่านหร่าน แซว โหรวโหรวนะครับ
