หลังจากที่เธอแต่งงานและพบว่าอันโหรวหายไป เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป
เมื่อก่อนในใจมีแต่อันโหรว แต่ตอนนี้กลับมีผู้หญิงคนอื่นโผล่มาอยู่เรื่อย ๆ
“เก่งจริง ๆ!” จู่ ๆ จิ่งเป่ยเฉินก็เอ่ยขึ้นมา ในมือเขายกแก้วไวน์ขึ้นมาหมุนอย่างช้า ๆ ก่อนจะจิบ
“ใช่สิ! เหมือนกับประธานจิ่ง คุณอันเองคงไม่ต้องมานั่งกังวล ” เธอเม้มริมฝีปาก เส้นเลือดที่จับอยู่บนแก้วปรากฏเป็นสีฟ้า ก่อนจะค่อย ๆ เจือนจางหายเป็นสีขาว
สิ่งที่เหลียวเว่ยพูดนั้นขัดแย้งกัน ยังไงข่าวอื้อฉาวของจิ่งเป่ยเฉินก็ไม่น้อยไปกว่าโอวหยางลี่ แต่ความต่างระหว่างสองคนนี้ ข่าวซุบซิบของจิ่งเป่ยเฉินเป็นเรื่องอื้อฉาวจริง ๆ แต่โอวหยางลี่แม้จะไม่ได้มีข่าวอื้อฉาว แต่เขามีผู้หญิงเหล่านั้นจริง ๆ
อันโหรวหันไปเหลือบมองจิ่งเป่ยเฉิน “แน่นอนว่าไม่กังวลเลย จิ่งเป่ยเฉินดูแลพวกเราดีมาก!”
จิ่งเป่ยเฉิน?
เหลียวเว่ยกับโอวหยางลี่ต่างตั้งข้อสงสัยขึ้นมาในเวลาเดียวกัน พวกเขาดูสนิทสนมกันมากขนาดนี้ ดูเป็นธรรมชาติมาก ๆ
เมื่อเทียบกับความประหลาดของเขาทั้งคู่ จิ่งเป่ยเฉินกลับดูมีความสุข ใบหน้าที่บึ้งตึงของเขาเผยรอยยิ้มออกมา “กินข้าวกันเถอะ!”
“ได้ค่ะ!” ถ้าหากเป็นไปได้ เธอเองก็ไม่อยากมานั่งสนทนากับพวกเขานักหรอก ดูไม่น่าสนใจเลยสักนิด
[1] ธงสีแดง หมายถึง สามีหรือภรรยาที่อยู่ในบ้าน ส่วนธงหลากสี หมายถึง คนรัก ชู้ มีความหมายโดยรวมว่า มีภรรยาอยู่ในบ้านแต่กลับไปเที่ยวเล่นกับชู้อยู่ข้างนอก
