ตอนที่ 228 ปาฏิหาริย์
พวกเขาไปช้ากว่าที่วางแผนไว้ แต่นี่ก็นับว่าสอดคล้องกับนิสัยอันเป็นปกติของจิ่งเป่ยเฉินแล้ว เพราะการที่เขามานั้นก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์มากแล้ว ถ้าหากจะคาดหวังให้เขามาเร็ว ๆ ละก็ นั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้
เมื่อพวกเขาทั้งสองคนลงจากรถและเดินเข้าไปข้างในก็ได้รับความสนใจยิ่งกว่าเจ้าภาพเสียอีก หลากหลายคนแปลกหน้าต่างก็จับจ้องมาที่พวกเขาสองคน แต่ไม่ว่าจะถูกจับจ้องมากแค่ไหน พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่แปลกอะไร
ในตอนกลางคืนแบบนี้ ใบหน้าซีดเซียวไม่ได้สะท้อนออกมาให้เห็นมากนัก จึงทำให้ดูเหมือนว่าทั้งสองคนนั้นเข้ากันได้ดี
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาเห็นเนกไทของจิ่งเป่ยเฉินที่เป็นสีเดียวกันกับกระโปรงของเธอ มันก็เหมือนกับพวกเขาได้ค้นพบโลกใบใหม่ เรื่องอื้อฉาวซุบซิบก่อนหน้าราวกับอยู่คนละฟากฟ้า จริง ๆ แล้วไม่มีผู้หญิงคนไหนเลยที่สามารถใกล้ชิดกับประธานจิ่งได้ นอกเสียจากผู้หญิงที่ดูแก่และน่าเกลียดคนนี้ อาจเรียกได้ว่าประธานจิ่งคงรักเธออย่างจริงใจแน่นอน
เนกไทกับสีของกระโปรงนั้นดูแล้วบ่งบอกถึงความเสน่หาที่ดูอันตรายแบบนี้ใช่หรือเปล่า?
แน่นอนว่าไม่ใช่!
“ประธานจิ่งทำผิดต่อคุณแล้วสิ” ทันใดนั้นเธอก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มขึ้นมาทันที
คำพูดที่บอกว่าพี่ชายสุดหล่อกับหญิงขี้เหร่ได้แว่วเข้ามาในหูของเธอ
“ไม่ผิดหรอก” เขาเดินเข้ามาพร้อมกับโอบเอวของเธอ ก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงเล็กน้อยและกระซิบข้างหูว่า “คืน
