ึ้นเร็ว ๆ นี้ของฮั่วตงเพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ท้ายที่สุดแล้วก็ยากที่จะพานพบกับประธานจิ่งแบบนี้ เมื่อเห็นเขาปรากฏตัว พวกเขาต่างก็ย่อมคิดประจบประแจงไว้ให้ได้มากที่สุดอยู่ดี
เธอเองจึงค่อย ๆ ละจากตัวเขาอย่างเงียบ ๆ เพื่อหามุมเงียบสงบในการนั่งดื่ม ก่อนจะเลือกนั่งลงตรงข้ามกับถังซือเถียนที่รีบนั่งลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน พร้อมกับจ้องมองท่าทีของผู้หญิงคนนี้ตลอดทั้งคืน
“คุณอยากจะพูดอะไรก็รีบพูดเถอะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาฉัน” เธอวางน้ำผลไม้ที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบแก้วไวน์จากบริกรมาจิบ
“เธอเลียนแบบผู้หญิงคนนั้นมีความหมายว่ายังไงกันแน่?” ถังซือเถียนมองไปที่กระโปรงสีม่วงของเธอและคิดถึงภาพของอันโหรวขึ้นมา
ทางด้านอันโหรวที่ได้ยินก็คิดอยากจะหัวเราะเสียงดังออกมา แต่เธอก็ไม่ได้ทำแบบนั้น
“คุณหนูถัง คุณว่าอะไรนะ? ฉันไม่เข้าใจ?” ริมฝีปากสีแดง ๆ ของเธอค่อย ๆ จิบไวน์ในมือ โดยที่ดวงตาไม่ได้หยุดอยู่ที่ผู้หญิงที่อยู่ตรงข้าม
เธอมาที่นี่ เธอไม่ได้คิดจะมาพูดคุยกับถังซือเถียนหรอกนะ แต่คิดจะมาดูคนที่สานสัมพันธ์กับเฉาลี่เฟยต่างหาก
เมื่อครู่ตอนที่เธอไปกับจิ่งเป่ยเฉินเพื่อทักทายก็ไม่รู้ว่าทั้งสองคนพูดคุยเรื่องอะไรกัน ไม่ถึงหนึ่งนาที เธอก็ละออกจากที่แห่งนั้นด้วยท่าทางที่ดูดีใจเป็นอย่างมาก
“งั้นฉันจะให้เธอได้ดูอะไรบางอย่าง เดี๋ยวเธอก็เข้าใจเอง” ทันใดนั้นเธอก็ขยับมานั่งข้าง ๆ อันโหรว พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยท