ียกว่าโชคชะตาเป็นเพียงสิ่งที่ผู้แข็งแกร่งพันธนาการผู้อ่อนแอไว้เท่านั้น สำหรับเผ่าอวี่ ตัวตนของผู้เข้าใกล้ขั้นเทวะคนนี้มิใช่ผู้ควบคุมโชคชะตาของพวกเขาหรอกหรือ”เจียงฉางเซิงบอกมู่หลิงลั่วเบาๆ ด้วยสีหน้านิ่งสงบราวกับว่าการกำราบอวี่ฉิวเทียนมิใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยมู่หลิงลั่วจมลงในห้วงความคิด แม้นางจะก้าวเท้าเข้ามาในมรรคาแห่งโชคชะตาแล้ว แต่ก็ยังทำนายโชคชะตาของอวี่ฉิวเทียนไม่ได้ สิ่งนี้เป็นข้อพิสูจน์แนวคิดของเจียงฉางเซิงโดยปริยาย มันแสดงให้เห็นว่าต่อให้นางศึกษามรรคาแห่งโชคชะตาอยู่ แต่นางก็มิอาจทำนายโชคชะตาของผู้ที่แข็งแกร่งกว่าตนเองได้สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตา ก็ยังหนีไม่พ้นถูกแบ่งแยกด้วยความแข็งแกร่งอ่อนแออยู่ดีนางลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปนั่งสมาธิบนเบาะกลมของตนเองที่อยู่ด้านข้าง เจียงฉางเซิงแบ่งร่างแยกออกมาร่างหนึ่งหลังจากนั้นร่างแยกนั้นก็หายไปจากในตำหนักร่างแยกร่างนั้นกำลังเดินทางไปจัดการเผ่าอวี่ เก็บกวาดเกมหมากที่ดำเนินมาต่อเนื่องยาวนานเกมนี้ร่างแยกกระโดดเข้าไปในขอบห้วงสุญญตาแล้วเดินทางทะลุผ่านไปอย่างรวดเร็ว[ปีเซวียนเต้าที่สองพันสามร้อยหกสิบสอง อวี่ฉิวเทียนหมายรุกรานโลกคุนหลุน ช่วงชิงวิถีเซียน แต่ถ
