จิ่งเป่ยเฉินมองสายตาของเธอ “เดี๋ยวพวกเราค่อยไปดูกันดีไหม?”
“ไม่ต้องหรอก ไปดูแล้วจะมีประโยชน์อะไร” เธอหันออกไปมองทิวทัศน์ด้านนอกหน้าต่างรถ วันนี้ต้องเจอผู้หญิงที่เธอเกลียดเข้ากระดูก คนที่เมื่อก่อนเคยเป็นคุณน้าที่แสนดีของเธอ
อันโหรวรู้สึกว่าการได้เจอกับเธอนั้นมันน่าโมโหเสียยิ่งกว่าการได้เจอโอวหยางลี่เสียอีก และเหตุผลที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับจิ่งเป่ยเฉินในค่ำคืนนั้นก็ต้องเป็นเพราะเธอส่งคนมาวางยาแน่ ๆ
ยัยผู้หญิงคนนั้นมีนิสัยงูพิษ จิตใจคดชั่ว มันช่างเหมาะสมกันดีเหลือเกิน!
ท่ามกลางค่ำคืนที่มืดมิด ที่บ้านของโอวหยางลี่มีแสงไฟที่สาดส่องสดใสประกายอยู่ทั่วบริเวณ ดูแล้วช่างรู้สึกมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษยิ่งนัก บนท้องฟ้าก็มีดอกไม้ไฟสีสวยงามที่ถูกจุดขึ้น ช่างเป็นภาพที่สวยงามและมีประกายสีสันสดใสมากเลยทีเดียว
