ตอนที่ 226 กลับไปจะตรวจอย่างช้า ๆ ให้ดู
“ฉันผิดไปแล้ว ครั้งหน้าฉันต้องพูดเลยว่า…ไม่มีหรอกครั้งหน้า ไม่มีแน่นอน เพราะตอนนี้เขาได้ตายไปแล้ว” เธอค่อย ๆ ปล่อยมือของเขาออก ใบหน้าที่ซีดเซียวของเธอยิ้มอย่างดีใจ “คุณสามีคะ! เลิกงานกันเถอะ!”
เขาเลิกคิ้วอันหล่อเหลาของเขาขึ้น พร้อมหยิบถุงนั้นจากมือของเธอมา “เดี๋ยวกลับไปจะตรวจอย่างช้า ๆ ให้ดู”
“แล้วแต่นาย” ยังไงเธอก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้ว
ในระหว่างทางกลับบ้าน เธอพูดถึงหานเซียวอยู่ตลอด ในคำพูดของเขา ผู้หญิงคนนั้นใช่แม่ของเธอหรือเปล่า?
ในความรู้สึกของเธอ แม่ของเธอเป็นแม่บ้านที่ร่ำรวยคนหนึ่ง ชอบไปเดินซื้อของ เล่นไพ่ ทั้งชอบแช่บ่อน้ำพุร้อนและออกไปท่องเที่ยว ส่วนที่เหลือก็คือซื้อกับซื้อ
คนนั้นเข้ามาพัวพันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?
คุณพ่อจะรู้หรือเปล่า?
เธอตกอยู่ในห้วงความคิดสักพัก จิ่งเป่ยเฉินที่นั่งอยู่ด้านข้างวางโทรศัพท์ลงและหันหน้ามามองเธอที่กำลังนั่งขมวดคิ้วอยู่ จึงขยับเข้าไปใกล้เธอและเอื้อมมือไปโอบกอดเธอ ไม่คิดว่าเธอจะฉวยโอกาสขึ้นมานั่งบนตักของเขาพร้อมมองมาที่เขา
“คิดอะไรอยู่?”
“จิ่งเป่ยเฉิน ฉันว่าแม่ของฉันมีบางเรื่องที่ท่านปิดบังฉันอยู่” ทำไมเธอถึงนึกไม่ออกกันนะ คนที่แตกต่างกันราวกับคนละขั้วทั้งสองคนจะมารู้จักและคบค้ากันได้ยังไง
เขาและหานเซียวไม่ได้สนิทกัน หนำซ้ำยังเจอกันไม่กี่ครั้งจึงไม่ค่อยเข้าใจว่าความหมายที่เธอพูดคืออะไร
“อืม เธอพบอะไรมาบ้าง?” เข
