หน้าลงไปเปลี่ยนชื่อ เพิ่มตัวอักษรเข้าไปอีกสองคำ “มีนายแล้ว！”
“ให้ฉันดูสิ” โชคดีที่รถติดไฟแดงพอดี เขาหยุดรถก่อนจะหันไปรอดูสิ่งที่เธอพิมพ์
อันโหรวยื่นโทรศัพท์ให้เขาดู บนโปรไฟล์ปรากฏแค่ชื่อหน่วน ส่วนด้านล่างพิมพ์ว่า จิ่งเส้อหน่วนหยางหยาง
ขับถูกขับเคลื่อนออกไปอีกครั้ง แม้เขาจะต้องมองทางด้านหน้า แต่กลับยิ้มไม่หุบ “แม้แต่ชื่อลูกในอนาคตก็ตั้งไว้ซะแล้ว”
หมินลี่ที่ไม่เข้าใจในสิ่งที่พวกเขาพูดก็ไม่กวนใจพวกเขาอีก สนใจตัวเองที่อีกสักพักต้องวุ่นวายแน่
อันโหรวดูคำว่า ‘เส้อ’ ก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที หากใช้ชื่อจิ่งเส้อตั้งชื่อลูกในอนาคตจริง ๆ แม้จะฟังดูเพราะ แต่กลับรู้สึกแปลก ๆ
เธอแทบไม่มีพรสวรรค์เกี่ยวกับการตั้งชื่อลูกเลย
เงื่อนไขของหมินลี่ที่ชัดเจนคือจิ่งเป่ยเฉินส่งหมินลี่ไปบ้านฉีเซิงเทียน ทันทีที่เขาลงจากรถก็ขับออกไป เหลือไว้เพียงหมินลี่ที่ถือโทรศัพท์มือถือยืนอยู่บนถนน
“เฮ้ ถ้าฉันเรียกเขาแล้วไม่ได้ยินจะทำยังไง? พี่เฉินพี่จะไม่รอฉันหน่อยเหรอ?” หมินลี่มองดูรถที่ขับออกไปไกลพลางส่ายหน้า “พอมีแฟนก็เป็นซะแบบนี้ ผู้หญิงคนนั้นทนเขาได้ยังไง?”
ทันใดนั้นลมหนาวก็พัดผ่านมา เขาห่อไหล่และวิ่งเข้าไปที่บ้านฉีเซิงเทียน
หลังจากที่อันโหรวและจิ่งเป่ยเฉินขับรถมุ่งหน้ากลับบ้าน ในระหว่างทางเธอก็ดูรายชื่อในเว่ยป๋อที่ยังไม่สามารถหาชื่อแทนชื่อนั้นได้
จิ่งเส้อก็จิ่งเส้อ！
“ถ้าเกิดชื่อจิ่งเส้อจริง ๆ จะผ่านสำนักกิจการพลเรือนไ
