ั้น เขาก็สมควรที่จะได้รับสิ่งที่เขาทำแล้ว” คนที่กล้าแตะต้องผู้หญิงของบิ๊กบอสมันต้องคิดผิดไปจนตายแน่ ๆ
“ฉันเองก็คิดว่าการทรมานอย่างช้า ๆ เป็นสิ่งที่ดีนะ ขั้นตอนนี้จะได้ทำให้เจ็บปวดอย่างช้า ๆ ด้วย”เหมือนกับกลุ่มอุตสาหกรรมเครือโอวหยาง
เธอจะไม่ปล่อยให้กลุ่มโอวหยางล่มสลายเพียงชั่วข้ามคืนเหมือนสกุลอันแน่นอน
หลินจือเซี๋ยวที่ยืนกอดอกอยู่นั้นพูดขึ้นอีกว่า “หรือว่าตำนานที่กล่าวไว้ว่าร้อยพ่อพันแม่ ความคิดไม่เหมือนกัน?”
มุมปากของอันโหรวกระตุกขึ้นเล็กน้อย “นี่เธอเปลี่ยนเป็นคนเจ้าสำบัดสำนวนตั้งแต่ตอนไหนกัน? ยังไม่ไปทำงานอีก!”
“ไปแล้วจ้า แค่ข่าวซุบซิบในการทำงานแบบนี้จะช่วยให้สมองในการทำงานแล่นจนเกิดประสิทธิภาพนะ” หลินจือเซี๋ยวมองอันโหรวที่ถือเอกสารและลุกขึ้น เธอจึงเดินเข้าไปที่ห้องทำงานของตัวเองทันที
ที่สำนักงานอุตสาหกรรมเครือโอวหยางกรุ๊ป
โอวหยางลี่กำลังมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่อยู่เบื้องหน้า ก่อนจะคิดซ้ำไปซ้ำมากับคำพูดที่อันโหรวพูดขึ้นว่า ‘ประธานจิ่งหล่อที่สุด’ จิ่งเป่ยเฉินวางไมโครโฟนลงแล้วเดินไปหาเธอ ภาพตรงหน้าทั้งสองคนดูใกล้ชิดสนิทสนมกันจริง ๆ
เขานั่งดูฉากนี้มากกว่าสิบครั้งเลยก็ว่าได้ โดยเฉพาะยิ่งมองไปที่ดวงตาภายใต้แว่นตากรอบเก่า ๆ คู่นั้นมองยังไงก็คือโหรวโหรว
แต่เมื่อรู้ว่าเธอไม่ใช่ เพียงแต่ว่าเมื่อเห็นพวกเขาทั้งสองคนอยู่ด้วยกันแบบนั้น เขาเองก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน
เขารู้สึกอึดอัดเสียจนคิดอยาก
