ตอนที่ 209 นาฬิกาชีวิต
หลังจากที่โดนกระทำชำเรามา นาฬิกาชีวิตก็ได้บรรจบถึง จนเธอตื่นขึ้นมา
เธอพลิกตัวตามความเคยชิน แขนของเธอวางอยู่บนหน้าอกเปลือยเปล่าของเขา เธอรีบดึงมือกลับมาทันที ก่อนที่ดวงตาที่พร่ามัวจะจ้องมองไปยังเขา ภายใต้ขนตาที่ยาวอย่างเป็นธรรมชาติ เขายังหลับสนิทอยู่
เธอพลิกตัวกลับไป ก่อนจะถูกมือใหญ่โอบมาที่เอวอย่างแนบแน่น เธอคิดว่าเขาตื่นแล้วจึงกระซิบไปว่า “จิ่งเป่ยเฉิน?”
แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา
เธอสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ ก่อนจะดึงแขนของเขาออกและค่อย ๆ ขยับตัวเองให้หลุดพ้นจากแขนที่ยาวของเขา
เมื่อลุกออกจากเตียงก็เห็นรอยแดงอยู่ทั่วร่างกาย อดที่จะขมวดคิ้วขึ้นมาไม่ได้ เมื่อคืนนี้หมินลี่ประสบอุบัติเหตุ แล้วเขาจำเป็นต้องตื่นเต้นทำขนาดนี้เลยเหรอ?
เธอรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วและออกไปทำอาหารเช้า ตอนที่ขึ้นไปชั้นบนเพื่อเรียกหยางหยางและหน่วนหน่วนนั้น เธอคิดว่าหยางหยางจะพูดอะไร แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอยู่ดี
หน่วนหน่วนเองก็ไม่รู้ว่าเธอนั้นได้ลุกออกไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว คิดว่าเธอเพิ่งลุกขึ้นตื่นจากเตียงและไปทำอาหารเช้าตามปกติ
เมื่อทั้งสามคนเดินลงไปยังชั้นล่าง จิ่งเป่ยเฉินก็ตื่นแล้วเช่นกัน เขาเดินออกมาดื่มน้ำด้วยชุดนอนสีเทาอ่อนและพูดขึ้นว่า “อรุณสวัสดิ์”
“พ่อจ๋า อรุณสวัสดิ์!” หน่วนหน่วนก้าวเท้าลงบันไดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบเดินไปหาเขาอย่างเร่งรีบ
อันโหรวก้มหน้ามองหยางหยางและถามอย่าง
