จริง ๆ นะ รถของเลขาอันดูไฮโซเสียขนาดนี้”
เธอเปิดประตูเข้าไปนั่งด้านในรถ สตาร์ทรถพร้อมพูดขึ้นมาเบา ๆ ว่า “แต่ด้านประธานโอวหยางลี่ก็น่าจะดีไม่ใช่น้อย ตอบสนองความต้องการของพนักงานทุกด้าน โดยเฉพาะด้านสรีระ ฉันคิดว่าคุณน่าจะเคยได้ยินมาบ้างแล้ว ในฐานะผู้หญิงฉันนับถือความมีน้ำใจของคุณจริง ๆ หากเป็นสามีของฉัน ฉันจะตัดมือที่สามนั่นทิ้งซะ”
ทันทีที่พูดจบเธอก็หมุนพวงมาลัยและขับรถออกไปทันที ก่อนจะมองเห็นเหลียวเว่ยที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟจากกระจกมองหลัง
ไม่นานเธอก็ขับกลับมาที่บริษัทจิ่ง ทันทีที่ถึงก็ได้รับโทรศัพท์จากซูรั่วหยาที่สั่งให้จิ่งเป่ยเฉินกลับไปกินข้าวเย็นคืนนี้ และบอกว่าพ่อของเขานั้นกลับมาจากต่างประเทศแล้ว
ความคิดของเธอผุดขึ้นมาในหัวทันทีหลังจากวางสาย เยี่ยมไปเลย！
ดังนั้นเธอจึงรีบเข้าไปที่ห้องทำงานของเขาอย่างรวดเร็ว รอจิ่งเป่ยเฉินและฉีเซิงเทียนกลับมา เธอก็แค่รายงานเรื่องกลุ่มเครือโอวหยางกรุ๊ปในวันนี้ และแน่นอนว่าเธอคงไม่รายงานเรื่องที่โอวหยางลี่ถามเรื่องลูกของเธอ
หลังจากที่รวบรวมพลังก็พูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ว่า “ประธานจิ่ง คุณนายจิ่งโทรศัพท์มาบอกให้กลับไปรับประทานอาหารมื้อเย็นในคืนนี้ คุณพ่อของคุณกลับมาจากต่างประเทศแล้วค่ะ”
จิ่งเป่ยเฉินเงยหน้าขึ้นมองเธอ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมาบนตัวเธอและไล่กลับขึ้นไปมองที่หน้าของเธออีกครั้ง “จัดการให้เรียบร้อย เลิกงานแล้วไปด้วยกัน”
“ไม่ค่ะ!” เธอรีบปฏิเสธอย่
