หยางลี่โดยเฉพาะ
เธอเองก็ไม่คิดอยากจะไปเจอกับฮั่วตงเหมือนกัน แค่เห็นหน้าก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว
ถึงแม้ว่าเธอไม่คิดอยากจะเจอโอวหยางลี่ก็ตาม แต่นี่เป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้น ไม่เพียงแต่ต้องเจอเขาเท่านั้น หลังจากนี้ก็ต้องไปปรากฏตัวต่อหน้าเขาอยู่ดี
เธอเดินเข้ามาพร้อมกับก้มหน้าก้มตา เนื่องจากครั้งนี้มีนัดหมายเวลาไว้ แผนกต้อนรับเลยพาเธอเข้าไปโดยทันที
อุตสาหกรรมเครือโอวหยางเติบโตขึ้นมากกว่าห้าปีที่แล้วค่อนข้างมาก ถึงแม้ตอนนั้นตระกูลอันและตระกูลโอวหยางจะคบหากันได้ดี แต่ตระกูลอันก็เคยเป็นบริษัทการค้าเรื่องหยกชั้นนำที่สุดในเมือง A การเงินทุกด้านจึงอยู่เหนือกว่ากลุ่มโอวหยางแทบทุกด้าน
เพียงแต่ว่าตอนนี้สกุลอันได้สลายกลายเป็นเถ้าควัน อุตสาหกรรมเครือโอวหยางจึงยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ
ภายใต้การนำของเลขาที่พาเธอเข้าไปในห้องรับรอง เธอเดินเข้าไปหยิบถ้วยกาแฟยี่ห้อบลูเมาท์เทนออกมาให้ พร้อมกับยิ้มและเอ่ยขึ้นว่า “คุณอัน ตอนนี้ประธานกำลังติดธุระอยู่ รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวเขาจะรีบมาพบคุณอย่างแน่นอน”
“ขอบคุณค่ะ” เธอไม่ได้รีบร้อนอะไร แต่เห็นได้ชัดว่าโอวหยางลี่จงใจนัดเวลานี้เองแท้ ๆ แต่กลับมีเรื่องอื่นต้องทำขึ้นมาเสียอย่างนั้น
เธอนั่งอยู่ในห้องรับแขกอย่างอดทนรอ นอกจากกาแฟแล้วที่โต๊ะก็มีน้ำชาสีดำวางเอาไว้ พร้อมกับที่เขี่ยบุหรี่โปร่งใส ภายในห้องก็ดูสะอาดสะอ้านไม่ใช่น้อย
ดูเหมือนว่าวันนี้เธอจะเป็นแขกคนแรกของที่นี่
ในขณะที่ห้องท
