ำงานของประธานไม่ได้อยู่ห่างไกลเท่าไรนัก โอวหยางลี่กำลังจ้องมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่อยู่เบื้องหน้า บนหน้าจอปรากฏภาพชายและหญิงที่อยู่ใกล้ชิดกัน ใบหน้าของชายหนุ่มหล่อเหลาคนนั้นดูไม่ธรรมดาเป็นอย่างมาก เขามองไปที่นักข่าวที่อยู่เบื้องหน้าโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ดูรวม ๆ แล้วออกจะเย็นชาอยู่หน่อยๆ ด้วยซ้ำ แต่เมื่อมองไปยังผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ สายตาของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นมาทันที คนนอกทั่วไปก็สามารถมองเห็นมันได้ชัดเจน
เขาเลื่อนดูอย่างช้า ๆ ที่ด้านล่างมีรูปถ่ายอยู่มากมาย มือของผู้ชายคนนั้นกำลังโอบไปที่เอวของผู้หญิงคนนั้นไว้แน่น อีกทั้งยังยื่นหน้าเข้าไปใกล้แก้มของเธอต่อหน้าต่อตานักข่าว อีกทั้งลมหายใจของพวกเขาทั้งสองต่างก็ดูคลุมเครือเป็นอย่างมากอีกด้วย
ทันใดนั้นประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกจากด้านนอก เลขาของเขาเดินเข้ามาข้างใน “ประธานคะ คุณอันรอคุณอยู่ที่ห้องรับรองแล้วค่ะ!”
“อืม” เขายังคงจ้องมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงของเธอเลยแม้แต่น้อย
เขาเลื่อนดูไปเรื่อย ๆ ก็เห็นข้อความเต็มโลกออนไลน์ไปหมด เรื่องที่เกี่ยวกับพ่อเลี้ยง?
จิ่งเป่ยเฉินจะเป็นพ่อเลี้ยงอย่างนั้นเหรอ? นี่เขาชอบผู้หญิงที่ชื่ออันอีหานขนาดไหนกันนะ!
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เขาเองก็รอไม่ไหว ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างรวดเร็วและเดินตรงไปยังห้องรับรองทันที
ในวันนั้นที่เมิงหลี่ เขาเห็นโหรวโหรวอย่างชัดเจน แต่ทันใดนั้น
