ตอนที่ 202 เสียเวลาทำงาน
พูดก็พูดเถอะ เข้ามาใกล้ขนาดนี้ทำไมกัน?
เธอพยายามสงบสติอารมณ์ ก่อนจะตอบเขาไปว่า “ไม่ได้มีความสัมพันธ์แม้แต่นิดเดียว แต่ที่ผ่านมาฉันออกไปรับหน่วนหน่วนกับหยางหยางทุกวัน มันเสียเวลาทำงาน”
“ปัญหานี้ฉันมีวิธีแก้แล้ว” แค่ไม่ใช่ถังซั่วก็พอ และก็ไม่ต้องคิดให้ผู้หญิงคนไหนมาเกาะแกะเขาอีก
“เมื่อไหร่?”
หมายถึงแก้ไขงั้นเหรอ? ทำไมเธอไม่รู้?
คำตอบที่เขาตอบเธอ เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ
“เสี่ยวหยาง!? วันนี้นายให้เสี่ยวหยางไปดูแลลูก วันหน้าให้เสี่ยวหยางไปรับลูก?” เธอจะพูดอะไรได้ในเมื่อเขาตัดสินใจไปแล้ว เธอได้แต่เป็นเลขาที่ดีให้เขา
“ฉลาดมาก” จิ่งเป่ยเฉินบีบไปที่ติ่งหูของเธอ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น
ทันทีที่ออกจากลิฟต์ เธอเดินเว้นระยะห่างจากเขา ฉีเซิงเทียนรีบวิ่งเข้ามาหา พลางมองไปที่นิ้วมือของเธอก่อนจะพบว่าไม่ได้สวมแหวนแต่งงานเสียแล้ว
หลังจากเมื่อคืนเธอก็ไม่ได้สวมมันอีก วันนี้จิ่งเป่ยเฉินรู้สึกกลุ้มใจเล็กน้อยเลยไม่ได้สนใจเธอ เธอไม่ได้สวมมันจริง ๆ
ฉีเซิงเทียนเดินตามจิ่งเป่ยเฉินเข้าไปในห้อง ทันทีที่ประตูปิดเขาก็ทนไม่ไหว
“พี่เฉิน! เกิดอะไรขึ้น? เป็นพ่อเลี้ยงดูมีความสุขมากเลยเหรอ?” เมื่อคืนจู่ ๆ เขาก็ออกจากบริษัทไปเพื่อไปเลี้ยงลูกกับอันอีหานจนกลายเป็นที่จับตามองแบบนั้น！
จิ่งเป่ยเฉินหรี่่ตามอง เขาสะดุดกับคำว่าพ่อเลี้ยง เขาไม่ชอบคำนี้สักเท่าไร
เขาดูไม่ค่อยสบอารมณ์ ฉีเซิงเ
