ตอนที่ 201 เขาโอบเธอจากไป
เห็นได้ชัดว่ามีคำพูดอื่นมากมาย แต่เขาเลือกโอบเธอเดินออกไป
เขายื่นโทรศัพท์ให้กับหยางหยาง พลางมองไปที่ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของอันโหรว ก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันจะนอนห้องเธอนะ”
“ใครสั่งนายกัน!” อันโหรวอุ้มหยางหยางออกไปด้านนอกห้อง “ลูกจ๋า พวกเราไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนดีกว่า เดี๋ยวแม่จ๋าตามขึ้นไปด้านบนนะ”
“ครับ แม่จ๋า”
แม่ลูกทั้งสองคนฮัมเพลงพร้อมเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกไปจากห้องเธอ
ขณะที่เดินผ่านเขา หยางหยางมองเขาอย่างห่วงใย “พ่อจ๋าราตรีสวัสดิ์ครับ”
“ราตรีสวัสดิ์” สองคำที่ออกจากปากของเขา เขายิ้มมุมปาก พลางมองไปที่ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอ
“ประธานจิ่ง หากคุณนอนไม่หลับ สามารถกลับไปได้ทันทีนะคะ ฉันไม่ถือสา” ทันทีที่เธอและหยางหยางเดินออกไป เธอเหลือบไปมองเขาที่หัวเราะอย่างเย็นชา
“พรุ่งนี้เธอได้เจอฉันแน่” เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อออกจากที่นี่ตั้งแต่คืนแรกหรอกนะ
แต่พวกเขาทั้งสามคนจู่ ๆ ก็ขึ้นไปนอนชั้นบน ปล่อยให้เขาอยู่ข้างล่างคนเดียว อันโหรวเธอแน่มาก เธอมันร้ายกาจจริง ๆ
เขามองไปรอบ ๆ ห้องรับแขก ก่อนจะเดินไปยังห้องนอนของอันโหรว
สำหรับตัวของเขาแล้ว คืนนี้เขาตั้งใจจะไม่หลับอยู่แล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น จู่ ๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงเนื้อนุ่ม ๆ ที่ขยับอยู่ข้างตัวเขา เขาสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาดู สัญชาตญาณบอกเขาว่าไม่มีทางเป็นอันโหรวอย่างแน่นอน
เขาลืมตาขึ้นพลางยกมือขึ้นบังแสงแ
