ก็ดังขึ้น ทั้งสองคนที่อยู่บนเตียงมองไปที่ประตูทันที
“แม่จ๋า” หน่วนหน่วนที่นอนคว่ำอยู่ลุกขึ้นมาทันที “เมื่อกี้แด๊ดดี้พูดว่า……”
“ไม่ต้องสนใจว่าเขาพูดว่าอะไร วันนี้หนูกับพี่ชายอยู่บ้านนะจ้ะ ที่โรงเรียนอนุบาลทำความสะอาดเลยไปโรงเรียนไม่ได้ ค่อยไปวันจันทร์หน้านะ” เธอที่ได้รับข่าวสารเมื่อเช้านี้เอง รู้สึกงุนงงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
“ได้ค่ะ“ หน่วนหน่วนเดินไปจับมือเธอ “กอด……”
จิ่งเป่ยเฉินที่นอนอยู่ลุกขึ้นนั่ง ผมสีดำดูยุ่งเหยิง ชุดนอนสีเทากระดุมบนถูกเปิดออก เผยให้เห็นผิวสีขาว เขามองไปที่พวกเธอ
“โหรวโหรว คุณปฏิบัติกับสามีแบบนี้เหรอ? มอนิ่งคิสของฉันล่ะ?” เธอปลุกเขาตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว แต่เขากลับไม่รู้สึกตัว
ทำยังไงดี ลางสังหรณ์บอกว่าในอนาคตเขาต้องตกเป็นทาสเธออีกยาวไกล
เขาต้องเปลี่ยนสถานะตัวเอง!
อันโหรวจ้องไปที่หน้าอกที่กระดุมเสื้อหลุดออกแต่เช้า เธอมองหน้าเขาที่ดูหล่อเหลากว่าปกติ
เธอหัวเราะและกอดหน่วนหน่วน “หน่วนหน่วนจุ๊บแด๊ดดี้หน่อยสิคะ”
หน่วนหน่วนรีบส่งจุ๊บให้เขา “แด๊ดดี้ จุ๊บ!”
อันโหรวอุ้มหน่วนหน่วนออกไปทันที แต่ก่อนจะเดินออกไปเธอก็ไม่ลืมที่จะเตือนเขา “ประธานจิ่ง ตื่นแล้วก็ออกมากินข้าวก่อนไปทำงานนะคะ สายแล้วโทษฉันไม่ได้นะ”
สะใภ้ที่เขาขอมากับมือ เธอจะทำอะไรก็ถูกเสมอ พูดอะไรก็ต้องถูกทุกอย่าง แต่จะไม่นอนกับเขาไม่ได้ ！
อันโหรวดูแลหน่วนหน่วนกับหยางหยางที่กำลังกินข้
