าและเอามือพวกเขามากุมไว้ด้วยกัน ก่อนจะพูดว่า “ขอโทษด้วยนะ เมื่อคืนแม่จ๋าติดงานดึก จนเผลอหลับไปที่บริษัท ขอโทษด้วยนะลูกรัก!”
นี่เป็นเรื่องโกหกที่จิ่งเป่ยเฉินบอกให้หลินจือเซี๋ยวรับรู้
“แม่จ๋าต้องระวังตัวด้วยนะ！ ช่วงนี้อาจจะเป็นหวัดได้ง่าย” หน่วนหน่วนมองเธออย่างห่วงใย ไม่ได้อยู่ด้วยกันไม่เป็นไร แต่เธอห้ามป่วยเด็ดขาด
“แม่จ๋าจะดูแลตัวเองนะคะ” เธอจูงมือลูก ๆ ทั้งสองออกไป
หลังจากที่ออกมาจากโรงเรียนอนุบาลก็ไปซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้ออาหารและขนมสำหรับมื้อเย็น ก่อนที่พวกเขาจะแบกของกลับบ้าน
ทันทีที่พวกเขากลับมาถึงบ้าน หลินจือเซี๋ยวก็กลับมาถึงแล้ว เธอรีบเดินเข้ามาหาเด็กน้อยทั้งสองในห้องรับแขก ก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องครัวโดยที่ไม่ลืมปิดประตู
หยางหยางที่กำลังกินแอปเปิลมองไปที่ประตูห้องครัวที่ถูกปิด หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น?
“พี่ชาย หนูไม่อยากดูอันนี้แล้ว เปลี่ยนการ์ตูนเรื่องอื่นเถอะ!” จู่ ๆ หน่วนหน่วนก็ร้องตะโกนขึ้นมา เขาจึงรีบหยิบรีโมทโทรทัศน์ขึ้นมาเปลี่ยนช่องให้เธอทันที
หลินจือเซี๋ยวขยับเข้าไปใกล้และมองอันโหรวที่กำลังหั่นผักอยู่ ก่อนจะรีบถามเธอด้วยความสงสัยทันทีว่า “เมื่อคืนแอบไปนอนฝันดีกับจิ่งเป่ยเฉิน?”
“อืม” เธอดื่มไปเยอะ จำภาพหลังจากนั้นไม่ได้อีกเลย
“ฉันรู้ดีว่าที่บอกว่าเธอทำโอทีแบบนั้น หลอกฉันไม่ได้หรอก” หลินจือเซี๋ยวมองหน้าเธออย่างคลุมเครือ “แล้วฮั่วตงสรุปเขาไปหาบิ๊กบอสจริง ๆ แต่บิ๊กบอสกล
