ย
จู่ ๆ น้ำใส ๆ ก็ไหลออกจากจมูก ครั้งก่อนที่เธอถามเขาว่าชอบเธอไหม เขากลับไม่ตอบและว่าเธอโง่
เหมือนว่าเธอจะโง่จริง ๆ โอวหยางลี่ที่คบกันมาหลายปีทิ้งเธอไป แต่เธอกลับไม่รู้ว่าใครคือคนที่รักเธอจริง ๆ
เธอค่อย ๆ เอื้อมมือไปหยิบชุดกระโปรงสีขาวออกมาเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลงไปชั้นล่าง
การตกแต่งภายในบ้านพักวิลล่าเป็นสไตล์โทนสีเบจที่เรียบง่าย กว้างขวาง แต่เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นเป็นสินค้าคุณภาพที่ดีที่สุด แม้กระทั่งหยกจำนวนมาก
เธอจำได้ว่าเมื่อก่อนเขาไม่ใช่คนชอบหยก
ไม่มีเงาของจิ่งเป่ยเฉินในห้องนั่งเล่น เธอจึงเดินไปที่ห้องครัวด้วยความงุนงง บนโต๊ะอาหารสีขาวมีแก้วนม ขนมปัง และไข่ดาววางอยู่ แต่ก็ยังคงไม่เจอจิ่งเป่ยเฉิน
ในบ้านพักหลังนี้ดูเหมือนจะมีแค่เขา
จิ่งเป่ยเฉินไปไหน?
เธอไม่เห็นจิ่งเป่ยเฉินจึงนั่งลงกินอาหารเช้า แต่ก็กินอย่างพะวง เมื่อคืนเธอไม่ได้กลับบ้าน หยางหยางกับหน่วนหน่วนต้องเป็นห่วงแน่ ๆ
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก็คิดว่าจิ่งเป่ยเฉินต้องโทรศัพท์ไปหาหลินจือเซี๋ยวแล้วแน่ ๆ
เธอกินอย่างช้า ๆ เมื่อเธอดื่มนมและวางแก้วลงก็ได้ยินเสียงของจิ่งเป่ยเฉินดังขึ้น
“ช่วงนี้ยุ่ง ๆ ไม่ค่อยมีเวลา เขาอยากเจอฉันที่บริษัท” เขาใส่เสื้อออกกำลังกายสีเทาเดินเข้ามา พลางดึงหูฟังออกและมองมาที่เธอ “ตื่นนานแล้วเหรอ?”
อันโหรวมองไปที่คอเสื้อของเขาที่มีหยาดเหงื่อเล็กน้อย สายลมที่พัดผมของเขาทำให้ดูหล่อเหลา เผยโครงหน้าที่บึ้
