โอรสสวรรค์เซวียนเต้าเห็นเจียงฉางเซิงแวบแรกก็นิ่งอึ้งเขารีบสาวเท้าเข้ามาในศาลาหินแล้วคุกเข่าโขกศีรษะคำนับเสียงดังสามหนติดกันเบื้องหน้าเจียงฉางเซิงทันที“ทายาทขอคารวะท่านบรรพบุรุษ!”โอรสสวรรค์เซวียนเต้ากล่าวทักทายอย่างตื่นเต้น เขาไม่กล้าแม้แต่จะเหลือบสายตาขึ้นไปมองเจียงฉางเซิงตอนที่ไป๋ฉีมาหาเขาด้วยตนเอง เขาก็เดาได้แล้วว่าคงมีผู้ยิ่งใหญ่บนสวรรค์สักคนมาเยือน แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นมรรคาจารย์เขาไม่เคยพบมรรคาจารย์มาก่อน แต่อีกฝ่ายหน้าตาเหมือนบิดาของเขายิ่งนัก แล้วเมื่ออีกฝ่ายสั่งให้ไป๋ฉีมาตามเขาด้วยตนเองได้ เขาจึงเดาได้ในพริบตาว่าอีกฝ่ายคือมรรคาจารย์ว่ากันว่าบิดาของเขาเป็นคนสกุลเจียงที่คล้ายมรรคาจารย์ที่สุด“ลุกขึ้นเถิด”เจียงฉางเซิงเอ่ยเสียงเบา ไป๋ฉีไม่เดินไปนั่ง แต่เดินมายืนด้านหลังเขาโอรสสวรรค์เซวียนเต้าลุกขึ้น เขามองใบหน้าอ่อนเยาว์ของบรรพบุรุษแล้วเกิดความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ เขารู้สึกราวกับตนเองตกอยู่ในห้วงฝันหลังจากสติปัญญากลับมาทำงานอีกครั้ง เขาก็เริ่มหวาดหวั่น ท่านบรรพบุรุษมาตามหาเขาด้วยเหตุใดกันหรือว่ามหาศึกสถาปนาเทพจะยืดเยื้อนานเกินไปนับตั้งแต่เขาเริ่มสงคราม เทียนจิ่งก็แผ่ขยายดินแดนอย่างรวดเร็
