่วเบาว่า “ฉันถูกบังคับ สู้เขาไม่ได้”
“พอเถอะอันอีหาน ประธานจิ่งหล่อขนาดนั้น หนำซ้ำยังดีกับเธอขนาดนี้ ให้ลูกแฝดที่น่ารักถึงสองคนอีกด้วย ความจริงเธอดีใจสิไม่ว่า!” เธอมีความสุขจริง ๆ โหรวโหรวเลี้ยงลูกคนเดียว เธอลำบากมามากพอแล้ว
ในที่สุดก็มีคนแบกภาระไปกับเธอสักที และคนนั้นก็คือบิ๊กบอส！
“มีความสุขมาก มีความสุขจนแทบจะบินได้เลย” เธอตอบพร้อมยิ้มเยาะเย้ยและลุกขึ้นจากโซฟาไปหยิบแก้วขึ้นมารินน้ำ “หลินจือเซี๋ยว บิ๊กบอสมาถึงบ้านไม่คิดจะรินน้ำให้หน่อยเหรอ พรุ่งนี้อยากโดนไล่ออกหรือยังไง?”
“กลัวที่ไหนกัน！ มีเธออยู่ทั้งคน！ ท่านประธาน！” หลินจือเซี๋ยวนั่งบนโซฟาเอนหลังพิงอย่างสบาย และเหลือบไปมองหยางหยางที่กำลังนั่งเล่น iPad “ใช่ไหมหยางหยาง หลังจากนี้น้าจือเซี๋ยวไม่ต้องกังวลว่าจะถูกไล่ออกอีกต่อไป!”
“ก็ไม่แน่เสมอไป แต่งงานได้ก็หย่าร้างกันได้” หยางหยางตอบอย่างเย็นชาโดยไม่เงยหน้ามามอง
หลินจือเซี๋ยวกลืนน้ำลาย ทำไมหยางหยางถึงคล้ายกับบิ๊กบอสได้มากขนาดนี้?
แม้บิ๊กบอสของเราจะไม่ได้ถูกชะตาและเป็นที่รักของทุกคน แต่หน้าตาที่ดูคล้ายกันก็ไม่ได้น่ารำคาญอย่างแน่นอน เขาเป็นดอกไม้ที่ดึงดูดผึ้งและผีเสื้อได้อย่างดี！
หยางหยางไม่ชอบพ่อผู้ให้กำเนิดของตนเลยจริง ๆ！
อันโหรวรับรู้ถึงสายตาของเธอ จึงได้แต่ส่ายหน้า แต่จะโทษเขาก็ไม่ได้ หากคืนนั้นหยางหยางไม่เห็นเขาอยู่กับลูซี่ ความประทับใจครั้งแรกก็คงไม่แย่แบบนี้
หลินจือเซี๋ยวเด้งตัว
