เธอมองไปที่จิ่งเป่ยเฉินที่ถือตุ๊กตาหมีด้วยมือข้างซ้ายและถือรถของเล่นด้วยมือข้างขวา หากหน่วนหน่วนไม่ตะโกนเรียกเธอ เธอก็ยังคงตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นต่อไป คงได้อับอายต่อหน้าบิ๊กบอสแน่ ๆ
“ประธานจิ่ง!” หลินจือเซี๋ยวตะโกนต้อนรับด้วยความเคารพ
“อืม” จิ่งเป่ยเฉินตอบรับเบา ๆ เขาเดินผ่านเธอเข้าไปในบ้านโดยไม่เหลียวมองเธอ
อันโหรวที่อยู่ด้านหลังเห็นหลินจือเซี๋ยวก็แทบอยากจะถลกหนังตาเธอออก!
“โหรวโหรว นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?” ก่อนหน้านั้นเธอได้ยินเสียงจิ่งเป่ยเฉิน แต่ก็ยังไม่แน่ใจ ตอนนี้กลับมาที่บ้านด้วยกันแบบนี้ เธอไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย！
อันโหรวเหลือบไปมองด้านในก็เห็นหน่วนหน่วนกำลังนำทางจิ่งเป่ยเฉินที่อุ้มตุ๊กตาหมีของเธอเข้าไปในห้อง เป็นภาพที่ดูแล้วอบอุ่นหัวใจเป็นอย่างมาก ความกระวนกระวายใจของเธอตอนนี้กลับมีแต่ความสุข ไม่สนใจเรื่องอื่น
“พวกเราเข้าไปข้างในกันก่อนเถอะ” เธอเดินนำหน้าเข้าไป หลินจือเซี๋ยวรีบเดินตามหลังเข้าไปทันทีด้วยความสงสัย แต่เมื่อคิดได้ว่าจิ่งเป่ยเฉินอยู่ที่นี่ เธอจึงตัดสินใจที่จะเงียบและไม่พูดอะไรออกมา
ตอนนี้จิ่งเป่ยเฉินน่าจะอยู่ชั้นสองของบ้าน เธอรีบลากตัวอันโหรวมานั่งที่โซฟา มือขวาแตะโดนนิ้วของเธอโดยไม่ตั้งใจ “โหรวโหรว บิ๊กบอสขอเธอแต่งงานแล้วงั้นเหรอ?”
“พวกเราแต่งงานกันแล้ว” เธอขยับแหวนที่อยู่นิ้วนางพลางยิ้มเบา ๆ เผยรอยยิ้มที่ดูสวยงาม ก่อนจะกระซิบที่ข้างหูของเธอด้วยเสียงแผ
