ตอนที่ 182 พ่อและลูกสาว
ถ้าหากเธอรู้ว่าความจริงแล้วพวกเขาเป็นพ่อลูกกัน เธอจะดีใจบ้างไหมนะ?
แต่เธอยังคิดไม่ออกเลยว่าจะบอกความจริงกับพวกเขายังไงดี ไม่ว่ายังไงคืนนี้จะต้องมีใครสักคนพูดเรื่องนี้
เมื่อเธอยกมือขึ้นมาลูบที่ผมของลูกสาวเบา ๆ ก่อนจะยิ้มและเอ่ยว่า “แน่นอน ต้องไปสิ!”
เมื่อมาถึงร้านอาหารที่นัดไว้ เธอก็รู้ว่าจิ่งเป่ยเฉินมีห้องรับรองอยู่ในที่แห่งนี้ เธอจึงเดินไปที่แผนกต้อนรับ แน่นอนว่าเขาได้โทรศัพท์มาเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว เธอพาหยางหยางกับหน่วนหน่วนขึ้นไปที่ชั้นสาม
ภายในห้องรับรองส่วนตัวบรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบมาก บนโต๊ะเล็ก ๆ ถูกจัดแจงประดับไปด้วยจานและดอกไม้ ทั้งยังมีกล้วยไม้ตั้งเอาไว้ถึงสองกระถาง กลิ่นหอมจาง ๆ ของมันค่อย ๆ ลอยออกมา บนผนังสีขาวก็แขวนภาพภูเขาและแม่น้ำเอาไว้ ที่ข้างโต๊ะมีฉากกั้นพร้อมกับภาพวาดลายสีน้ำปิดกั้นเอาไว้อยู่ มีทั้งมุมที่ใช้ปิดกั้นสายตาระหว่างประตูทางเดินและโต๊ะอาหาร รสนิยมของจิ่งเป่ยเฉินเรื่องนี้ ดูแล้วสภาพแวดล้อม ๆ ต่างช่างดูเหมาะสมกับเขาจริง ๆ
เธอสั่งอาหาร ระหว่างที่รออาหารมาและรอจิ่งเป่ยเฉินมาถึง หยางหยางที่อยู่ข้าง ๆ เธอก็เงียบไม่พูดสักคำ ส่วนหน่วนหน่วนก็พยายามพูดคุยกับเธออยู่เรื่อย ๆ
กระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอมองไปที่โทรศัพท์ก็พบว่าเป็นหลินจือเซี๋ยว หัวใจของเธอเต้นเร็วราวกับถูกไฟลวกจนต้องออกไปข้างนอก
“หยางหยาง หน่วนหน่วน พวกหนูนั่งรอก่อนนะ แม่จ๋
