ตอนที่ 179 ไม่มีทางฟื้นคืนได้ตลอดไป
ห้าปีก่อนหน้านั้นหากเขาไม่ปรากฏตัวขึ้นละก็ เธอคงคิดว่าเป็นเพราะเธอ ไม่คิดอยากจะถูกผู้ชายคนไหนแตะต้องตัวอีก มันเหมือนกับเอาตัวเองไปอยู่ที่น้ำทะเลเย็น ๆ ไม่มีทางฟื้นคืนได้อีกตลอดไป ไม่มีอีกแล้วคนที่ชื่ออันโหรว
ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อค่อย ๆ เผยอปากขึ้น ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำที่ชัดเจนออกมา “นายชอบฉันเหรอ?”
“ไม่ชอบ” เขารีบตอบกลับอย่างรวดเร็วแทบไม่ต้องคิดอะไร
เขาไม่ชอบเธอ แต่เขารักเธอต่างหาก
“แล้วนายคิดยังไงจะแต่งงานกับฉัน คิดจะเล่นสนุกหรือไง?” เธอพยายามอย่างหนักที่จะหนีจากเงื้อมมือของเขา แต่แล้วก็ถูกเขาจับไว้อย่างแน่น
“อันโหรว เธอโง่หรือเปล่า?” เขาไม่พูดอะไรมาก ก่อนจะดึงเธอมากอดและพูดด้วยฟันที่ขบเขี้ยวว่า “ไม่เอาอะไรทั้งนั้นแล้ว จะอะไรก็ช่าง! กลับบ้านไปเอาบัตรประชาชนมาเถอะ ฉันจะไปเอาใบทะเบียนสมรสมาให้ ฉันทนรอไม่ไหวแม้แต่วินาทีเดียว！ ไม่ว่าเธอจะไปอยู่บ้านฉันหรือไม่ก็ตาม แต่ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีกแล้วขอให้มั่นใจได้!!”
“อะ อะ อะ…….” เธอที่กำลังคิดอย่างถี่ถ้วนถูกอุ้มขึ้นจากเตียง “จิ่งเป่ยเฉิน นายปล่อยฉันไปได้แล้ว! ฉันเดินเองได้”
“ฉันได้ยินว่าเมื่อคืนรองเท้าเธอหายไปแล้วไม่ใช่เหรอ” เขาค่อย ๆ เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น คิดอยากพาเธอไปที่สำนักงานกิจการพลเรือนโดยเร็ว!
“ฉันไม่สน นายปล่อยฉันลงได้แล้ว! ฉันเดินเองได้!” เท้าเล็ก ๆ ของเธอยังคงดิ้นไปมา ในมือก็ยังคงถือแก้วนม และลั
