หานก็ไม่อาจมีสองคนได้ เธอไปทำงานที่นั่น แล้วกลับมาเพื่อไม่ให้ฉันจับได้ว่าเธอเปลี่ยนชื่อตัวเอง” เขายังคงโกรธมากแม้จะรู้เรื่องทุกอย่าง แต่ว่าตอนนี้เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว
ไม่เพียงแต่เธอกังวลว่าจะถูกเขา โอวหยางลี่ หรือเหลียวเว่ยจับได้ และคนที่คอยช่วยเหลือเธอในเรื่องนี้อีก
“และเรื่องที่เธอจงใจไม่ให้ฉันได้เจอหยางหยาง” หากหยางหยางไม่เหมือนเขาขนาดนี้ เธอคงไม่ต้องทำแบบนี้ เขาก้มหน้าพลางโน้มไปตรงแก้มและเลื่อนไปที่ข้างใบหูของเธอ ก่อนจะพูดด้วยเสียงเบา ๆ ว่า “โหรวโหรว ผู้หญิงที่ฉันจำได้ชัดเจนในชีวิตของฉันมีแค่สองคนเท่านั้น นั่นก็คือแม่และเธอ และเด็กน้อยอย่างหน่วนหน่วน”
เธอดีใจและเสียใจจนพูดไม่ออกในเวลาเดียวกัน ชายคนนี้คอยเล่นละครตบตาช่วยเธอตลอด บอกว่าฉันแกล้งทำ เขานี่แหละที่เล่นละครสมจริง！
“แต่บางครั้งฉันก็ไม่ได้เตือนนาย นายก็รู้ว่าใคร!” เหมือนฉิวซีคนเมื่อวาน เขารู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนั้นคือฉิวซี
“เดาสิ”
“นายนี่เหมาะเป็นหมอดูเสียจริง หากวันไหนที่ตระกูลจิ่งล่มสลาย ควรไปเอาดีทางด้านทำนายดูดวงเลี้ยงตัวเองนะ” แม้ตอนนี้จะเป็นหลักวิทยาศาสตร์ แต่ก็มีคนที่เชื่องมงายด้านนี้อยู่ไม่น้อย
“เลี้ยงตัวเองได้ แต่ฉันต้องเลี้ยงเธอ หยางหยาง และหน่วนหน่วนด้วย เพราะฉะนั้นตระกูลจิ่งไม่มีทางล่มสลาย ฉันสามารถเกษียณและกลับบ้านไปทำหน้าที่พ่อสอนลูก ๆ ได้” เขาไม่มีความคิดเห็นใด ๆ อย่างแน่นอน
