กุลจิ่ง
………………………………………….
ตอนที่ 152 ชงมาอีกหนึ่งถ้วย
อันโหรวชงชามาวางไว้บนโต๊ะทำงาน พร้อมจัดเรียงเอกสารบนโต๊ะอย่างดี โดยไม่ลืมรดน้ำต้นไม้ที่หน้าต่าง เมื่อทำทุกอย่างเสร็จก็เดินหันหลังจะกลับออกไป
เมื่อเดินไปถึงหน้าประตู ประตูก็ถูกเปิดออกมาจากด้านนอก ดวงตาสีดำเข้มของจิ่งเป่ยเฉินที่ยืนอยู่ตรงหน้ากำลังมองมาที่เธอ
เธอก้มศีรษะลงทันที พลางเขยิบตัวออกไปด้านข้าง “อรุณสวัสดิ์ประธานจิ่งค่ะ!”
จิ่งเป่ยเฉินหยุดที่ประตูหน้าห้องทำงาน ก่อนจะปิดประตูและเดินเข้าไปหาเธอทีละก้าว พลางพูดว่า “อันอีหาน คำพูดของคุณหมายถึงสวัสดีตอนเช้ากับผม? แต่ตอนเที่ยงและตอนเย็นไม่ดีงั้นเหรอ?”
ทำไมจู่ ๆ ถึงต่อปากต่อคำขึ้นมาเนี่ย?
“ประธานจิ่งดีทุกช่วงเวลาค่ะ” เธอยื่นมือออกมาทำท่าทางขอร้อง “ประธานจิ่งคะ ฉันมีงานอย่างอื่นต้องทำอีก ถ้าไม่มีเรื่องด่วนอะไร ขอตัวก่อนนะคะ”
“มีสิ” จิ่งเป่ยเฉินพูดและมองไปที่โต๊ะทำงาน
เขาเดินไปยังโต๊ะทำงานอย่างเงียบ ๆ และยืนนิ่งเป็นเวลานาน เธอยืนรอคำสั่งของเขา แต่เมื่อเงยหน้ามองก็พบว่าเขากำลังดื่มชาอย่างสบายใจด้วยท่าทางที่ดูสง่างาม สีหน้าท่าทางและคำพูดก็เช่นกัน ล้วนแสดงออกถึงความสบายใจ
นิ้วเรียวยาวที่ถือถ้วยชาวางลงตรงหน้าเธอ “ชงมาอีกหนึ่งถ้วย”
“ค่ะ ประธานจิ่งรอสักครู่นะคะ” เธอรีบยื่นมือไปหยิบถ้วยชานั้นมาทันที นิ้วมือของเธอแตะไปโดนนิ้วของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าไหลเข้าทั่วร่างกายข
