อนจะพูดว่า “ทำไมลูกถึงไม่กลับช้า ๆ และพาเธอกลับมาด้วย!”
“ป้าจาง เตรียมข้าวหน่อย ผมยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย” เสียงของเขาเอ่ยอย่างแผ่วเบา แต่ก็จำได้ว่าอันอีหานก็ยังไม่ได้กินข้าวเหมือนกัน
เธอไม่ควรคิดที่จะงี่เง่าถึงขนาดไม่ยอมกินอาหารแบบนั้น!
“ลูกไม่ไปกินข้าวกับแฟนหน่อยเหรอ ทำไมถึงกลับมากินข้าวที่บ้าน น่าแปลก ทำไมถึงได้กลายเป็นคนแบบนี้!” ซูรั่วหยาคิดว่าตัวเองแต่งงานตอนอายุสิบแปด แต่พอมาถึงลูกชายอายุยี่สิบเก้า เธอก็อดไม่ได้ที่จะโทษตัวเอง
เป็นแม่แต่ไม่ได้คิดดูแลเขา มันเลยทำให้เขาโตแต่กลับไม่ยอมแต่งงาน
