“ประธานจิ่งนี่ก็ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ยังต้องทำงานอีกนะคะ” เธอยิ้มและพูดขึ้น ความหมายของเธอคือไล่เขาอย่างชัดเจน คิดไม่ถึงว่าเขาจะฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง
“ไม่ต้องรีบร้อนหรอก นั่งลงสักพักก่อนก็ได้” จิ่งเป่ยเฉินนั่งไขว้ห้าง ทำท่าเป็นเจ้านายแม้กระทั่งเวลาเลิกงาน เขาดูสบายๆ ไม่รีบร้อนอะไร ทั้งยังดูสงบมากด้วย
