้าลึก ๆ แล้วกดรับโทรศัพท์ “ผู้จัดการฉีคะ ประธานจิ่งอยู่กับคุณน่าจะทำคุณลำบาก คุณช่วยบอกเขาทีว่าพรุ่งนี้ฉันจะชงชาแก้เมาค้างให้ คืนนี้ให้เขาสนุกไปก่อนนะคะ”“เดี๋ยว ๆ อย่าเพิ่งวาง!” ฉีเซิงเทียนกุมขมับด้วยมือหนึ่งข้าง เป็นผู้จัดการก็ยากอยู่แล้ว แต่เป็นผู้จัดการของจิ่งเป่ยเฉินนั้นยากยิ่งกว่าไม่คิดเลยว่าจะต้องช่วยเขาลงอ่าง ยิ่งเป็นหญิงที่มีลูกและแต่งงานแล้วด้วย หนำซ้ำยังดูแก่และน่าเกลียดอีกต่างหาก ประธานจิ่งนี่คุณยังมีศีลธรรมอยู่ไหม?“ผู้จัดการฉียังมีเรื่องอะไรอีกไหมคะ?“ เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย เสียงแหบแห้งของเธอทำเอาคนที่ได้ยินถึงกับแสบหูหากเธอออกไปก็ต้องแต่งหน้าใหม่อีกครั้ง ทำวนไปวนมาแบบนี้มันเกินไปแล้ว เธอไม่ยอมไปอย่างแน่นอน“คุณมาเถอะ！ แล้วจะเลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนให้！” ฉีเซิงเทียนพูดจบก็เหลือบไปมองจิ่งเป่ยเฉินที่ถือแก้วไวน์แต่ไม่ได้ดื่มสักแก้วด้วยสีหน้าอย่างช่วยไม่ได้ทางเดียวที่เขาคิดออกก็คือทางนี้แหละ！……………….ตอนที่ 122 เห็นแฟนดีกว่าเพื่อน“ฉันเพิ่งจะทำงานที่บริษัทได้ไม่นาน จะให้เลื่อนขั้นเร็วแบบนั้นมันไม่ดีต่อฉันเลยนะคะ ผู้จัดการฉีเก่งอยู่แล้ว แค่ประธานจิ่งเอง คุณจัดการได้อยู่แล้วค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะ” เธอกดวางสายหลังจากที่พูดจบและล็อกหน้าจอโทรศัพท์ทันทีหลินจื่อเซี๋ยวมองด้วยความสับสน มือข้างขวาที่รับโทรศัพท์กลับมาสั่นเล็กน้อย “โหรวโหรว ฉันเป็นเลขาของประธานจิ่ง โทรศัพท์มือถือต้องเปิดไว
