นค่อนข้างร้อน ก่อนเธอจะได้ยินเสียงกระซิบอย่างแผ่วเบา “คุณควรที่จะแต่งตัว”“ประธานจิ่งพูดแบบนี้ แต่กลับพาผู้หญิงมาด้วย แบบนี้ผมคงไม่ต้องคิดอะไรมากหรอกใช่ไหม” เห่อฮวาฮุยลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะพันตัวด้วยผ้าขนหนูสีขาว เมื่อเขาเดินผ่านหน้าพวกเขาไปก็เหลือบมองแผ่นหลังสวย ๆ ของอันโหรวและพูดขึ้นว่า “ประธานจิ่งเชิญ”เมื่อได้ยินเสียงดังกล่าว เธอจึงถอยออกจากอ้อมแขนของเขาทันที “ขอบคุณค่ะประธานจิ่ง”“ขอบคุณอะไรนั่นไม่จำเป็นหรอก ตอบแทนด้วยร่างกายจะดีกว่า” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินนำไปอันโหรวถึงกับอึ้งทันทีที่ได้ยินแบบนั้น!เห่อฮวาฮุยจิบกาแฟที่พนักงานนำมาเสิร์ฟ ก่อนที่ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจะจับจ้องไปยังอันโหรวที่กำลังเดินเข้ามาโดยไม่กะพริบตา “น่าเสียดายเรือนร่างปีศาจ ใบหน้าก็ปีศาจ”“แบบนี้ไม่ดีเหรอคะ? ดูเข้ากันดีออก” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเสียจนทำให้เขารู้สึกไม่สนใจแต่อย่างใด“แม้แต่เสียงก็ยังปีศาจ” เห่อฮวาฮุยจิบกาแฟไปหนึ่งอึก ก่อนที่รสขม ๆ จะทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว แต่ก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าดีไม่น้อย เขาจับจ้องไปที่ตัวเธอและเอ่ยด้วยเสียงอันเบาว่า “จากประสบการณ์ที่ฉันเล่นกับผู้หญิงมามากมาย รูปร่างของคุณนั้นคงได้ประมาณห้าคะแนน ส่วนการแต่งหน้าของคุณเองก็นับว่าไม่เลว เป็นพวกเรียนสเปเชียลเอฟเฟกต์เหรอ?”อันโหรวถอนหายใจด้วยความอึดอัด นี่พวกเขาไม่คิดจะพูดคุยเรื่องธุรกิจเลยหรือไง? มาคุยเรื่องรูปร่างของเธ
