เธอหยุดร้องไห้จึงลุกขึ้นไปชาร์จโทรศัพท์ให้แม่ ก่อนจะกลับมานั่งลงบนเตียงพ่อลูกผูกใจกันเหรอนี่?เมื่อรู้ว่าเธอร้องไห้เพราะว่าเบอร์โทรของเขาหายไปแล้ว เห็นหน่วนหน่วนเป็นแบบนี้ หัวใจของคนเป็นแม่ก็รู้สึกเจ็บปวดและรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้เธอไม่สมควรเห็นแก่ตัวและกีดกันความรักของพ่อลูกแบบนี้ ถ้าหากพวกเขาได้เป็นพ่อลูก และแม่ถูกกีดกัน มันก็คงจะกลายเป็นครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์เมื่อเห็นแบบนี้ตัวเธอเองก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจและรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก หน่วนหน่วนแม้ว่าจะไม่เหมือนกับจิ่งเป่ยเฉิน แต่ถ้าเกิดว่าเธอยังคงติดจิ่งเป่ยเฉินอยู่แบบนี้ มีหวังได้กลายเป็นของจิ่งเป่ยเฉินอย่างแน่นอนเธอจะทำยังไงดีเพื่อปกป้องพวกเขา ไม่ให้พวกเขาห่างจากเธอไป“แม่จ๋า ถ้าหากแม่ไม่ชอบคุณลุงคนนั้น หน่วนหน่วนก็จะไม่คุยกับเขา ไม่สนใจเขาแล้ว” อันหน่วนก้มหน้าลงเล็กน้อยเมื่อมองไปยังอันโหรว ภายในห้องเล็ก ๆ ตอนนี้เกิดบรรยากาศที่น่าอึดอัดขึ้นเพราะเธอรู้ว่าแม่ของเธอต้องโกรธแน่ ๆ“หน่วนหน่วน จริง ๆ เลยนะ” ยิ่งลูกสาวเข้าใจดีแบบนี้ อันโหรวยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นหลังจากนี้ดูท่าคงต้องใส่ใจพวกเขาให้มากขึ้น ห่วงใยพวกเขามากอีกสักหน่อย เพราะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าพวกเขาที่อยู่ในหัวใจของเธออีกแล้วเมื่อมื้อค่ำมาถึง อันหน่วนเริ่มมีความสุขมากขึ้น หลินจื่อเซี๋ยวเองเห็นเช่นนี้ก็มีความสุขเช่นกัน เพียงแต่ว่าอันหยางยังคงเคร่งขรึมเช่นเดิม ไม่รู้เลยว่าเขามี
