ตอนที่ 109 ศัตรูที่พบในถนนคับแคบ
ฉิวซีแทบจะพูดไม่ออกเมื่อได้ยินสิ่งที่อันโหรวพูดขึ้น นั่นเป็นเพราะตัวเธอส่วนหนึ่งที่ให้คนของโอวหยางเข้ามาเหยียบที่นี่ ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะฝีมือเธอทั้งนั้น เหอเฉ่าไม่ควรจะมีภาพลักษณ์แบบนั้นด้วยซ้ำ ถ้าหากตัวเธอไม่ได้พาคนพวกนั้นมาก่อเรื่องที่นี่ ทุกอย่างเป็นเพราะเธอทำไม่ดี หรือเป็นเพราะอันอีหานไม่ดีกันแน่?อันอีหานจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้ แต่ตัวเธอนั้นต้องห้ามเข้าไปเกี่ยวข้องเป็นอันขาด“ฉันพอจะเข้าใจ แต่เมื่อครู่ก็ดูเป็นเรื่องน่าตลกเหมือนกัน” ฉิวซีเผยดวงตาที่เย้ยหยันออกมา สายตาของเธอนั้นเหลือบมองไปที่คอที่มีผิวสีต่างกันของอันโหรวอันโหรวปล่อยให้เธอมองอย่างไม่นึกกังวลแต่อย่างใด ครั้งที่แล้วจิ่งเป่ยเฉินก็เห็นว่าผิวสีของเธอตรงคอและข้อมือมันดูต่างกัน เธอจึงให้ความใส่ใจตรงคอเป็นพิเศษชนิดที่ว่าไม่มีทางจะรู้ได้แน่ เพราะช่วงนั้นเธอทาด้วยตลับแป้งออกเชดสีเหลืองขี้ผึ้งหน่อย ๆหลังจากที่กลับมาถึงบริษัท อันโหรวก็นั่งอยู่ที่หน้าคอมพิวเตอร์ และเปิดดูภาพที่ตากล้องเพิ่งส่งมาให้ นอกเหนือจากเรื่องแรกแล้ว เรื่องส่วนอื่นเธอรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไรนักเพราะถ้าหากเธอไม่ได้รับการช่วยเหลือจากจิ่งเป่ยเฉิน มีหรือเธอจะถูกปล่อยออกมาง่าย ๆ แบบนี้“เฮ้อ…….” เธอถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะกุมขมับตัวเองอย่างอดไม่ได้ ภายในหัวคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่สตูดิโออยู่ตลอด ผู้หญิงที่ถูกทิ้งจากงานแต่งงานจ
