กงานขนาดใหญ่ก็เงียบลงอีกครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงเคี้ยวอาหารเบา ๆ ดังขึ้นทำลายความเงียบที่มีอันโหรวหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาก่อนจะยิ้มบาง ๆ ให้เขา “ประธานจิ่ง ค่อย ๆ กินนะคะ เดี๋ยวสามีของฉันจะวิดีโอคอลมา”“อย่างนี้นี่เอง กังวลมากขนาดนั้นเชียว?” จิ่งเป่ยเฉินหมดอารมณ์ที่จะกินอีกต่อไป “ทำไมไม่โทรไปเลยล่ะ แล้วก็บอกว่าคุณทำงานล่วงเวลา”เขาเองก็อยากเห็นจริง ๆ ว่าสามีของเธอนั้นเป็นใคร!“แบบนั้นคงไม่ค่อยดีเท่าไร” เธอบอกก่อนกดรับสายที่โทรเข้ามา เธอมองคนในสายอย่างเขินอายและพูดว่า “สามีขา กำลังทำอะไรอยู่เหรอ?”“แน่นอนสิว่าต้องคิดถึงคุณ!” สำเนียงภาษาอังกฤษที่คล่องแคล่วดังออกมาจากปลายสาย “คุณไม่ได้อยู่กับลูกที่บ้านเหรอ?”“จื่อเซี๋ยวกำลังทำงานล่วงเวลา ฉันเลยมาส่งอาหารให้เธอ” เธอเหลือบสายตามองไปยังจิ่งเป่ยเฉินแวบหนึ่ง ก่อนใบหน้าจะยิ้มกรุ่มกริ่มออกมาและพูดว่า “ฉันเองก็คิดถึงคุณนะ!”“ด้านหลังของคุณ ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?” แมนนิ่งมองที่ข้างหลังก่อนจะแกล้งพูดว่า “ภรรยา คุณยุ่งกับผู้ชายคนอื่นไม่ได้นะ ไม่งั้นผมโกรธจริง ๆ ด้วย!”……………………ตอนที่ 104 เขาสนใจเธอไม่ใช่นิด ๆ แล้วนะ“ไม่หรอก ฉันจะไปชอบคนอื่นได้ยังไง มีคุณอยู่ทั้งคน” อันโหรวพูดไปพร้อมกับทำท่า “จุ๊บ ๆ” ใส่เขา “คืนนี้กลับบ้านค่อยคุยกันนะ อยู่ที่นี่ไม่ค่อยสะดวก”จิ่งเป่ยเฉินมองผู้ชายผมบลอนด์ตาสีฟ้าผ่านทางโทรศัพท์ นั่นคงเป็นสามีของเธอที่เป็นชาวต่างชาติที่กำ
